 Mircan Kaya
Tüm dünyadaki World Music severlerin yakından takip ettiği Folk
Roots'da müzik eleştirmeni Chris Williams'ın cümleleriyle yer bulan
albüm için sanatta çığır açmış özel bir dönem olan ve ilk avantgarde
akım olarak kabul edilen, İngiliz sanatçılar tarafından 1848 yılında
kurulmuş olan Pre-Rafaelit dönemine ait, "Her renkten iple işlenmiş bir
kanaviçe" benzetmesi yapılmış.
Dünyanın pek çok saygın müzik yayına referans olan Folk Roots'un, MİRCAN ve �Sala' albümle ilgili yazısı şöyle:
"MİRCAN
Şarkıcı ve besteci Mircan bir CD ile her renkten iple dokunmuş, Pre- Raphaelit* dönemine ait bir kanaviçe işlemiş adeta . Albüm, içinde pek çok Türk öğesini barındırmasına rağmen, tasarımı oldukça özgün ve çok çeşitli kaynaklardan yararlanılarak yapılmış eklektik bir eser. Bunda ise sanatçının geleneksel kaynaklardan çok Kate Bush ve Tom Waits gibi yenilikçi şarkı yazarlarının çalışmalarına yakın bir tavrı bulunmasının payı var.
Albümün adı, ölünün ardından okunan bir Müslüman duasının adını taşıyor; bu ad CD için de ana tema niteliğinde. Sözleri açısından şarkılar, Sâlâ'nın kendisini, Seed of a Denial'ı (İngilizce), İngiliz ve Türk şiirlerinin dekorlarını ve bir Karadeniz feryadı olan Bgara'yı da içinde barındıran bir hüznün keşfedildiği yerler sanki.
Türk motiflerinin fazlasıyla kullanıldığı melodiler, ayarı iyi tutturulmuş bir caz ile zekice harmanlanmış. Mircan'ın kendinden emin ve kontrollü bir sesi var; onun sesi pek çok şarkıcının gitmeye korktuğu yerlere gidebiliyor, kelimelere gereken ağırbaşlılığı ustaca yüklüyor. Piyano, klarnet, trompet, gitar ve bas Mircan'ın albümünde kullanılan enstrümanlardan. Ne var ki bu orkestrayı oluşturanların arasında en çok göze çarpan kişi, çellosuyla pek çok şarkıya harikulade özgün nağmelerle taksim yapan Uğur Işık. Uğur Işık'a kemençeden miras kalan bu çalma tekniği ile çıkan ses, insan sesine benziyor, caz bağlamında da bariton saksofonu çağrıştırıyor (bana kalırsa bu teknikle çalınan bir çellonun öncülük ettiği bir caz orkestrası gerçekten de çok hoş bir şey olur).
Enstrümanlarla ilgili çok önemli bir başka nokta ise Muammer Ketencioğlu'nun akordeonu; Ketencioğlu'nun kendine özgü farklı bir tarzı var, bu tarz ise esere şarkıları canlandıran bir hafiflik kazandırıyor. Son olarak da, dinleyicilerin beklemediği ama oldukça başarılı bir şekilde kullanılmış olan, Serdar Ayvaz'ın çaldığı didgeridoo geliyor.
Kayıtlar İstanbul'da yapılmış; ancak CD İngiltere'de Roger Mills tarafından son derece yaratıcı bir şekilde harmanlanıp düzenlenmiş. Sâlâ, birbiri ile ilgisi olmayan bir şarkılar antolojisi değil; aksine, her şarkının zincirin halkasını tamamlar nitelikte olduğu, kendi içinde tutarlı bir bütünlüğü olan bir albüm. Bu duygulu, özgün ve dinleyenlerin yüreğine dokunan eser, etkileyici tezatlarla dolu. Sâlâ herkesin zevkine hitap etmeyebilir; ancak albümü sevenler Sâlâ'nın tutkunu da olacaklardır."
Chris Williams"
http://www.frootsmag.com
http://www.mircan.net/index2.html
www.ucmproduction.com
|
Bu Yorumu Feed ekle
Yorumlari Göster/Kapat
Yorumlari Göster/Kapat
