KARADENİZİN GÜZELLİKLERİNİ KENDİ ELLERİMİZLE MAHVETMEYELİM. 

Karadenizin güzelliklerini doğa harikalarını kendi ellerimizle mahvetmeye alışıyoruz. Maalesef elimizdeki güzelliklerin farkında bile değiliz ki göz göre göre bu guzelliklerin tam ortasına bu karelerde yer alan görüntüleri koymamıza sebep oluyor.

Bu gördüğünüz ağustos ayında Artvinin Şavşat ilçesinde çekilmiş ve ibretle bakılması gereken kareler olduğuna inanıyorum, ben şahsen deklanşöre basarken bile utandım bir karadeniz hayranı ve bir Karadenizli olarak.

Aslında bu görüntülere ben çokta yabancı değildim ama genede bu güzelliğin ortasına kondurulmuş olan bu görüntü beni çok etkiledi ve tabikı çok üzdü ve sizlerle paylaşmak ve yetkililerinde görmesini bu farkında olmadıkları kırlılığın artık farkına varmalarını istedim.

İşte bu resimler aşağıdaki doğa harikasının hemen yan tarafındadır.

İşte bu güzelliğin ortasındaki bu görüntü yoruma açık benim yapabileceğim bu kadar bu resimler benim geziive inceleme yaptığım bölge içerisinde benı en çok üzen ve bir o kadar da sinirlendiren birkaç resim karesidir

Lütfen artık gözümüzdeki perdeyı kaldıralım ve tüm bunlara çözüm bulalım. 

LÜTFEN

Değerli karadenizli dostlar ve değerli Karadenizliler

Bu yıl ağustos ayı içerisinde yaz tatilı münasebetiyle gitmiş olduğum karadenizde yaklaşık bin km gezmek şansına sahip oldum,  bu benim için gerçekten çok büyük bir deneyim oldu. 

Fakat ne yazık ki, gördüğüm doğa güzelliklerimizin kıymetini bilememekteyiz. Bu güzellikleri kaybettiğimiz taktirde bir daha geri gelmeyecektir. Gelecek nesillere yukarıda görmüş olduğunuz çöplükleri miras olarak  bırakmak zorunda kalacağız. 

Yine aynı şekilde derelerin ıslahı yapılmakta fakat hala birçok evin artezyen kuyusu olmadığından dolayı atık sular derelere akıtılmakta ve bunun sonucunda meşhur ve tatlı su balıklarının en güzeli olan alabalık yok olmakta sanırım torunlarımız bu gidişle alabalığı sadece resimlerden tanıyacak ve onun o güzel tadından mahrum kalacaklar. 

Gözlemlerime göre nereye bir ulaşım için yol açılsa işte oranın bittiği yok olduğu andır. Hemen betonlaşmalar, hemen derme çatma tesisler ve kirlilik, çöpler ve doğal olmayan atıklarla karşılaşıyoruz. Sanki bir daha  buralara bir daha gelmeyecekmiş gibi hor kullanılıyor.

Doğayı kendimize küstürüyor ve cezası da büyük oluyor. 

Yaklaşık on beş gün içerisinde Çamlıhemşin’den başlayarak Şavşat’ın üst kısımları Rus sınırı olan camili (macağel)le kadar uzanan bir güzergah kat ettık Doğanın içinde bolca oksijen depoladık ve insanlarla sohbetler ettik. 

Ayder yaylasında bır gece konakladık Ayderde bır çadır içerisinde Aydere gelen ziyaretçilere hizmet vermekte olan Yusuf kardeşimizle gecenin onbirinde konuşma fırsatı bulabildik ancak

Yusuf kardeşimiz Ayderin yerlilerinden ama geçmiş zaman da evleri yandığı için bu çadırda hem yaşıyor hem de ekmek paralarını ailece kazanmaya çalışıyorlar. Sıcakkanlılıklarıyla bizleri kendilerine çektiler ve bir gece bizi misafir ettiler. Yusuf kardeşimiz sadece burada değil gelen turistlerle bağlantı kurarak Ayder yaylasında doğa turizmi yapmakta, gelen ziyaretçilere bölgeyi gezdirmekte ve onlara Ayderin tüm güzelliklerini görmelerini sağlamakta. 

Tabi ki oda aynı dertlerden şikayetçi, gelen özellikle yerli ziyaretçilerin kendi artıklarını  

uluorta yerlere bıraktıkları, çevreyi kirlettikleri ve bu maddelerin maalesef yok olmadığı vs.

Bu bölge hepimizin aslında bu olaylar sadece bu bölgede değil tüm TÜRKİYE de aynı bu ÜLKE bizim ve sahip çıkmamız lazım her şekilde.

Doğa bize her türlü imkanı tanımış ama bizler bu imkanları kendi menfaatimiz uğruna yok ediyoruz  bir daha geri getiremeyeceğimizi bile bile. 

Tabi ki her şey karamsar değil, yüreğimiz insanımız herkesin bildiği gibi özelliklerini kaybetmemiş cana yakın, misafir perver dost canlısı kısacası insancıl.  

GEZİMIZE DEVAM EDECEĞİZ TAKİP ETMENİZ VE YORUMLAMANIZ DİLEĞİYLE

E.KARA