Ölümün ağıdı: Sâlâ

“Ne zaman bir yakını ölse birinin, Onu ilk ölüm sanır kalır o” (Özdemir Asaf) Ölüm denilen kavramı yaşarken tanımanın bir ezgisi var mıdır?
“Ne zaman bir yakını ölse birinin, Onu ilk ölüm sanır kalır o” (Özdemir Asaf) Ölüm denilen kavramı yaşarken tanımanın bir ezgisi var mıdır? Kimi zaman sessiz bir çığlık olur bütünüyle ölümün ezgisi... Kimi zaman hatıraları beyinde salındıran yılların arasından süzülen “tanıdık” bir ezgidir kaybetmenin melodisi... Ne olursa olsun önce acı sonra hüzün en son da hepsinden demlenen bir iç huzuru çağırır adı “ölüm” ile anılan her tını. Yüzleşilmiş ve varılmış bir olgunluktur onu huzura doğru demleyen... Ölüme ağıdın İslamcası sâlâdır. Ve inançlardan bağımsız tüm bu duyguların bir aradalığını ifade eder hemen herkese...

Sâlâ bir ezgi olarak hem acıdır, hem hüzündür hem de huzurdur. Derinlik arz eder ve ezginin ruhsal yansımaları bireyin iç yolculuklarına kapılar açan felsefi kavşaklar yaratır. Tüm bu çağrışımları birleştirerek adına “Sâlâ” demiş Mircan adlı sanatçı albümünün. Ve “dinlemeye başlamadan” diye not iliştirmiş albümün sonuna: “Sâlâ, ölülerin ardından okunan bir İslami ağıttır. Küçücük bir kız çocuğu iken beni derinden etkileyen ilk ezgi. Her duyduğumda, ölmüş birinin ardından okunduğunu bilerek, derin bir hüzünle dinlerdim. On üç yaşımda ağabeyimi kaybettikten sonra, onu hep başka bir biçimde yorumlamayı istedim. Böylece Sâlâ’yı kendi sözlerimle, İngilizce, hüznümü ifade etmek üzere çello ile yorumluyorum”... Bu notu okuduktan sonra dinlemeye ve okumaya başlayalım albümü... Sanatçı Mircan Kaya’nın anlattığı hüznün bir “icadı” olarak nefis bir çello açılışı karşılıyor bizi...

Uğur Işık çellonun derin tınılarının izinde sâlâya başlıyor böylece. Mircan her an sonsuzluğa karışacak gibi duran daha doğrusu o sonsuzluğa akan sesiyle çelloya eşlik etmekte bu sâlâda. Ezgiyle beraber derin bir iç yolculuğa doğru elinden tutulmuş saf bir çocuk gibi Mircan’ın doğup büyüdüğü Doğu Karadeniz’in Gürcistan sınırındaki dağ köyündeyiz. Tıpkı onun da çocukluğuna dair anlattıkları gibi bir yerdeyiz: “Karanlık, dev taş ocaktaki odun ateşi, derin sonsuz karanlığın içinden gelen çekirge sesleri, tavandaki kararmış ahşap kirişler ve sessizlik...” Ve şiir... Baştan sona bir şiirsellikle ilmek ilmek işliyor Mircan albümünü... Gözümüzün önüne geliyor, sırtında taşıdığı gitarın kılıfının cebinde duran şiir kitapları Mircan’ın... O kılıfta John Berger var, Edgar Allan Poe, Özdemir Asaf, Lord Alfred Tennsyon, Metin Eloğlu var. Bir de kalemi...

Bu şairlerin şiirleri ve o kalemden çıkanlara yapılmış besteler mevcut Sâlâ’da... O kalemden kendi dilinden Megrelce’den şiirler de çıkmış ve notalara dökmüş Mircan. Çello kadar albüme önemli bir soluk veren akordeon da biraz caz, biraz klasik yorumlar biraz da etnik çağrışımlı ezgilerden oluşan albüm toplamının unsurlardan. Muammer Ketencoğlu, Mircan için, kendi ifadesiyle “kendi sularından ayrılıp çağırdığı sularda misafir” olmuş Sâlâ adlı UCM (Uncatalogued Music Production) firmasından çıkan albümde. O sularda bir de Serkan Çağrı klarnetiyle ve Roger Mills trompetiyle, bağımsız sinema, tiyatro ve dans gruplarına yaptığı çalışmalarla tanınan Roger Mills ise miks ve mastering ile konuk olmuş. “İhlal” adlı sergisindeki desen ve resimlerini adeta hafızalarımıza kazıyan Arzu Başaran da bu suların desenlerini çizmiş. Ve ortaya hem bir felsefi metin olarak okunabilecek hem de müzikal derinlikte dinleyeni çarpan, tıpkı ölümün ağıdı gibi “sessiz sitemsiz” bir hüznün, sorgunun ezgisel bileşkesi olarak çıkan bir albüm hediye etmiş Mircan.

Ziya Özışık, Evrensel gazetesi

Yetişkin Mircan şarkıcı, anne ve mühendis kombinasyonu. Bu albümde, parçaların üçte birinin İngilizce olması, muhtemelen onun dil sevgisini ve şeyleri kendi bildiği yoldan yapmak konusundaki  kararlılığını yansıtıyor.

Şarkıların  oldukça sinematografik bir yapısı var. Albüme adını veren parçada olduğu gibi, sonsuzluğa uzanan vokalin altında caz enstrümanları salınıyor. Kuş çağrıları araya giriyor, karanlık çellonun girişi dinleyiciyi önceden hazırlıyor, önceden hissettiren çello sizi uyarıyor. Dalgalar boşlukları örtüyor, kanun telleri tınlıyor ve  Mircan meramını bu on parça boyunca heceler gibi, ağır ağır  anlatıyor.

Yorum (3)

Bu Yorumu Feed ekle

Yorumlari Göster/Kapat

yıldırım said:

	mircan kaya son albumü sala ile ilgili tanıtım çalışmalarına rize bezinden dokunan kumaşlardan yapılmış güzel bir elbise ile çıktı.bir yandan yöre kültürünü o güzel sesi ile sunarken diğer yandan yöresindeki kadınların el emeklerini tanıtmaya gayret etti.kendisini kutlar başarılı çalışmalarında lazcaya daha fazla yer ayırmasını dilerim.ela ya doyamadım.
	Şikayet et Beğenmedim Beğendim

2007-01-15 14:45:44
Oylama: +0

yıldırım said:

	ela insana kendisini bulduran onu uzaklara savuran güzellikte.sizi en içten sevgilerimle tebrik ediyorum.
	Şikayet et Beğenmedim Beğendim

2007-01-15 14:41:29
Oylama: +0

rusta said:

Sala albümü,dinlerken insanı derinlere sürükleyen,müzikalite açısından çok tatmin edici bir çalışma olmuş.Caz müziğinin kendine has ritimlerini kendi birikimi ve becerisiyle inanılmaz harmanlayan Mircan pek de alışık olmadığımız tınıları etnik yapısıyla dinlenmesini daha da keyifli hala getiren bir albüm oluşturmuş.Caz müziğinden çok zevk almayan biri olarak sıkılmadan ve büyük keyfle dinliyorum,denildiği gibi Mircanın dünyaya açılan bir sesimiz olacağına yürekten inanıyorum.unutmayalım albümü beğenmemiş olmamız ya da bize uzak gelmesi onun kalitesiz olduğu sonucunu doğurmaz. Albümde emeği geçen herkesin eline,diline,yüreğine sağlık...

Şikayet et Beğenmedim Beğendim

2007-01-02 14:01:03
Oylama: +0

Yorumlari Göster/Kapat

---