Uzun Türkiye günlerinden sonra Kuzey Mahallesine döndüm.Evimi  kitaplarımı bilgisayarımı ve kızımı özlemiştim.Döner dönmez  italyan Monika ziyaret etti beni.Monika da memleketinden dönmüştü ve yüzü güneş gibi parlıyordu.Oğlu alessio yu alıp yazın İtalya ya gitmişti.Beş yıldır ülkesini görmemişti.Monikada burda benim gibi göçmen burda.Dortmund a çocuk yaşta annesi ve babası ile gelmişti.On üç yıldır bu mahallede oturuyor.Erkek arkadaşı Mario ile birlikte yaşıyor.Mario portekiz asıllı bir gazetecei.

Monikanın oğlu Alessiodan başka kimsesi yok yaşamda.Mario işinden başka bir şey düşünmeyen bir insan.Portekizliler için  aylık bir yazete çıkarıyor burada.Firmada Monikada yardım ediyor arada.Para verirken eli titriyormuş Marionun.

Monika tarih okumuş univertede.Ama iş bulamıyor kendi dalında..Bir şey yapamıyor. Çocukla zaman geçiriyor.Hasta üstelik.Burada insan hasta olmasında ne olsun.Tüm yabancılarda hastalık yaygın.

Monika beni ziyaret edince çok sevindim.Görmediğim üç ayı geçmişti.İlaçlar kilo yapmış.Eskiden çok güzel bir kadındı. Şimdi yaşlandığını söylüyor.

Kuzey Mahallesinde yaşayıp Türkiyelilerle komşuluk ediyor.Türk yemeklerini öğreniyor.Bir gün arzusu üzerine ona bulgur pilavinı öğrettim.Bir arkadaşı var karadenizli Fatma Ona lahana pişirmesini öğretmiş.Bizim italyan Monika lazlar gibi lahana pişiriyor.Böyledir burada yaşam.

Bazan araba lazım olunca çağırırım onu. Alışveriş merkezlerine gideriz.

Şimdi bir iş buldular ona bir euroluk iş.Yani saati bir euro..Sosyal yardım alanlara işçibulma kurumunun verdiği zorunlu işlerden.Bizim Monika seviniyor.Tarihçi olarak iş buldum diye.Para herşey değil diyor.

Her zaman İtalyada bir ev alma düşünden sözeder.Göçmenlerin en büyük rüyası.Memlekette bir ev alabilmek.Uzaktan iyi görünüyorda Almanyayı şimdi bize sorun.Günter Walraf yazmıştı.’En alttakiler ‘ diye biz göçmenler için.Kuzey Mahallesindede böyleyiz bizden altta kimse yok.

Alman parlamentosunda son seçimlerde bir Türkiyeli kız milletvekili seçildiBu büyük bir olay.1975 doğumlu genç bir bayan.Hırıstıyan demokratlar yabancılar ve Türkler aleyhine çok propaganda yaptılar.Yinede biz kazandık.Sol parti bile % 8 aldı.

Beğenmesekte buradayız.Almanya ikinci vatanımız oldu.Burda yaşıyoruz burda vergi veriyoruz.Çocukları brda büyütüyoruz.

Dışarı bakınca yağmur.Kuzey Mahallesine döndüm.Türkiyeden ve lazonadan uzakta yazıyorum.Kızım lise diplomasını alana kadar burdayım  galiba.Ondan sonrasını tanrı bilir.

İtalyan Monikaya ‘ben iki yıl sonra gidiyorum memleketime ‘ deyince ‘ ben sensiz ne yaparım ‘ dedi.

Bana kalırsa Monika da İtalyaya dönmeli..Ama o Mariosunu bırakmaz bir de Kuzey Mahallesini

Eylül 2005