Bir gün evden çıkarken rastladım Esmer Kıza…Çocuk, arabasını merdivenden çıkaracaktı arabasini kaldiramadi bende ona yardım ettim. Esmer Kızın annesi alman.Bunlar üç yıl bizim binada oturdular. O  zamanlar Esmer Kız küçüktü, kardeşi almanlara benzerdi kendisi afrikalılara.

Esmer cocugun babası afrikalıydı. Küçükken bıraktı kızını ve alman eşini..sonrada afrika ya gitti.Sonra annesi bir türk ile evlendi ve bir kardeşi dünyaya gelirrdi. Kardeşi ile hiç benzeşmezlerdi.

Bu couga bakınca annesinede, babasınada benzetemiyorum.Babaannesi Ayşe hanımın bakışları var çocukta. Biz komsular, çocuk doğunca çok seviniriz. Esmer  Kız la türk genci birbirine çok yakışırlar.Bunlarin birde çocukları oldu, tanrı onlarla birlikte…

Bir gün delikanlının annesi ile evin önünde karşılaşırız. “Nasılsınß” diye sorunca.’Torunuma geldım ‘ der (Sevinci yüzünde görünüyordu). Esmer çocuk çok zengin bir aileden.. Bir tarafta türk bir baba diğer tarafta melez bir anne, siyah gözleri ile bakınıyor. Kuzey mahallesinde büyüyor. Babaannesi türk anneannesi alman. Bir dedesi afrikalı bir dedesi türk. Bir sekilde  Essmar Çocuk dünyalı oldu…

Bu cocugun yüzüne bakınca seviniyorum. Irkçılığın bir türlü bitmediği Almanya sokaklarında büyüyecek.Yeni almanya nın yeni çocukları, gelecek günler çocuklarımız için nasıl olacak bilmiyoruz. Almanya da eski almanya değil artik.Gençler iş ve meslek yeri bulamıyor.Almanya ekonomisi son yillarda iyice kötüye gitti ve gelecek günler çocuklar için iyi görünmüyor.

Esmer çocuk annesinin göğsüne gömülünce mutlu, gelecek günleri bilmiyor. Kuzey Mahallesinde yaşıyoruz ama dünyalıyız.

Almanlar okula giden çocuklara genelde dillerini ve kültürlerini öğretiyorlar.Yinede eve dönünce çocuklar annebabalarının dili ile seslerini yükseltiyor. Entegrasyon denen şeyin asimilasyon olduğunu biliyoruz.

Almanyaya gelirken ırkçılıktan çekeceklerimi bilmiyordum. Burası Kuzey mahallesi kendi kültürümüzü yaşatıyoruz ama her fırsatta yabancılığımızı hissetiriyorlar.

Esmer Çocuk  burada büyüyor , iki dilde büyüyecek. Almanca okuyup yazacak, babası ve babaannesinden Türkçe duyacak, kırık bir türkçe ile almanyada iki dilde büyüyen çocukların yaşamı zor. Bu cocukta ayni seyleri yasayacak, üzülüyorum.

Esmer Çocuk, doğduğunda komşularla birlikte cok sevindik. Ne güzeldir bir çiçek güzelliğinde  bir çocuğu büyütmek ve büyüdüğünü gözlemlemek arkasından bakmak.
Hele bir de bu çocuk farklı kültürleri bir araya getiriyorsa…

Afrika nerde Türkiye nerde.. Esmer Çocuk annesinin seslenişi ile  oynadığı parklarda bir çok renkten biri olacak. Annesinin elini tuttuğunda babaannesinin bakışlarına benzer gözler ile herkes bir türk babasının olduğunu bilecek.

On yılı aştı alman lisesindeki işimi bırakalı, siyah gözlü  kırık Tükçe ile konuşan çocuklarımı bırakalı. Geleceği yok edilmiş çocukların öğretmeniydim…

Ve bu güzel anlamlı işi bıraktım. Laz çocukları için yazıp çizmek sevdası ile.Yine gelecekleri yok edilmiş çocuklar için dur durak bilmeden çalışmak için.Alman lisesinde çalışmaya dayanamadım. Lazca bilen çocuklar çok uzağımdaydı.

Lazca konuşan çocuklar var mı hala? Hangi köylerde yaşarlar? Onlar için yazdığımı bilirler mi, duymuşlar mıdır? Bir gün lazca okuyup yazan çocukların öğretmeni olabilecekmiyim? Ölmeden , toprak olmadan! Tanrı bilir.!