İsmail Avcı (Bucaklişi) ne yapmak istiyor?

Geçtiğimiz 20 yılı aşkın sürede Laz Dili ve Kültürü Hareketinde şu önemli aşamalardan geçtik:

1. Yıllar önce 1984 de Laz Alfabesi üzerine yaptığımız çalışmada dört kişiydik. Çalışma Grubu Lazebura’yı oluşturduk ve 90’lı yıllara kadar Lazca yazı dilini yaydık.

2. 1992’de Wolfgang Feurstein ile birlikte Kaçkar Kültür çevresini oluşturduk. Bu yıllarda Türkiye’de Laz dili ve kültürü üzerine yazan yoktu.

3. 90’lı yıllardan sonra insiyatif İstanbul’daki Laz aydınlarına geçti. İçinde İsmail Avcı Bucaklişi’nin de bulunduğu bir grup Laz aydını 93 -94 yıllarında OGNİ dergisini çıkardı. Memedali B. Beşli yazı işlerinden sorumluydu ve bölücülükten yargılandı. Beraat ettiği halde; dergi ekip ruhu oluşturulamadığı için dağıldı.

4. Buna paralel Zuğaşi Berepe’nin müzik çalışmaları özellikle genç Lazlara anadillerini hatırlattı. Grup ikinci albüm sonrası dağıldı.

5. 1997’de LAZEBURA Birliği Almanya’da kuruldu. Bir sivil toplum örgütlenmesi olarak ilk adımdı…

6. Yine 1997 yılı sonbaharında Birol Topaloğlu’nun   ilk otantik Lazca Albümü Heyamo bir heyecan yarattı ve yıllarca süren araştırmaya yönelik derleme çalışmaları  Laz müziğinin belgelenmesi açısından oldukça önemliydi.

7. Kazım Koyuncu;  Zuğaşi Berepe grubu dağıldıktan sonraki süreçte; bireysel yürüttüğü müzik çalışmaları ile Lazcayı Türkiye geneline tanıttı. Laz kültürünün varlığı geniş kesimlere yayıldı. Kazım’ın gerek müzik konusunda gerekse muhalif demokrat siyasi kimlikle Türkiye halklarına Laz kültürünü sunması; yıllardır alamadığımız mesafeyi kısa sürede almamıza yol açmış, gerçek bir kültür elçisi görevini yerine getirmiştir…

8. İsmail Avcı Bucaklişi’nin Hasan Uzunhasanoğlu ile beraber yürüttüğü Lazca-Türkçe sözlük ve ünlü dil bilimci Goichi Kojima ile Lazuri Gramer dil konusunda önemli adımlardı.

9. 2000 yılında Akyüz yayınları tarafından yayınlanan denemelerden oluşan kitabım LAZONA –Laz Halk Gerçekliği Üzerine- 2002’de bölücülükten yargılandı. Bir yıl sonra beraat etti.

10. Çivi Yazıları Yayınevi’nden Kafkasya Yazilari dizisi ve  bir cok kaynak kitaptan sonra Mjora Kitap Serisi’ne bağlı olarak MJORA-Lazların Tarih Edebiyat Kültür ve Sanat Dosyası çıkarıldı.  İstanbul’daki Lazların birarada iş yapılabilirlikleri açısından önemli bir adımdı. 2 sayı çıktı, kitap değil dergidir bahanesiyle durduruldu. Bu durdurma zaten zor yürüyen birlikteliği sonlandırdı.

O dönem yayın kurulunda ortak hareket ettiği kişilerin bir çoğu da; İsmail Avcı Bucaklişi’nin öfkeli üslubundan nasibini almış, gene kendi çevresinde düşman olarak ilan etmiş, karalama politikaları yürüterek bu insanlarla sanal ortamlarda bär laza yakismayan küfürlü tartışmalar yürütmüştür…
Bu şekilde de Lazların zaten yanlış aktarılan imajları oldukça zarar görmüştür.

11. 2000’li yıllardan sonra artık Lazlar internetteydi. lazebura.net ve lazuri.com sitelerinde Laz dili ve kültürü ile ilgili geniş çapta bilgiler Lazlara ve kamuoyuna sunulmaya calisildi. Lazların internet üzerinden haberleşme bigilenme ve halk olarak bilinçlenme süreci başlı başına bir konu idi. Bu konuda özverili çalışmaları yürüten arkadaşlara şükranlarımı belirtmeliyim.

12. 2005 yılına vardığımızda Kazım Koyuncu’nun o güzel tarzı, hümanist yaklasimi Laz Kültür Hareketinden bir çekim alanı oluşturuyordu. Binlerce kişiye Lazca şarkı dinleme zevkini en iyi şekilde yerine getiriyordu. Ve Kazım’ın hastalık süreci…,beklenmedik bir şekilde onu kaybetmemiz… 2005 kendimize dönüp bakmamız gereken bir yıldı.

Bu arada; eminim burada hepsine değinemediğimiz ve belki de haberimiz olmadan da yürütülen birçok kültürel çalışma yapılmıştı/tır. Herkes senelerce bir çatı altında toplanmayı bekledi, bekliyor.

Bu aşamaya kadar genelde birbirinden haberdar bir çevre söz konusuydu. Her ne kadar  Almanya’daki çevre ile Türkiye’deki çevre arasında bir mesafe olsa da  genel konularda birlikte hareket etmek mümkündü. Tüm çevrenin içinde genel bir bireycilik, kendiliğindencilik hakim olsal da, birbirini yıpratıcı tavırlar özellikle kamuoyu önünde yapılmazdı.

2006’nın ilk yarısında 1. Yeşil Yayla Festivali hazırlık çalışmaları yürütülürken İsmail Avcı Bucaklişi ve  bir grup arkadaşı ile festival organizasyonu arasında düşünce farklılıkları ortaya çıktı. İsmail Avcı Bucaklişi ve arkadaşlarına göre bir Amerikan vakfından destek almak yanlıştır.  Söz konusu vakıf; Amerika’da bulunmaktadır. Çevre ağırlıklı çalışmalar yürütür. Ve bu vakıfla ilgili ilişkileri; yine Amerika’da yaşayan bir çalışma arkadaşımız olan Kutay Derin Kugay yürütmektedir. Demokrat kimliği ile yıllardır tanıdığımız bu arkadaşımız da saldırılardan nasibini almaktadır.

Bu noktada Kutay D. Kugay, Refika Kadioğlu ve Birol Topaloğlu festival organizasyonuna karar kılarlar. Festivalin sorumluluğunu Birol Topaloğlu alır. Ve hazırlık çalışmaları yürütülür. İsmail Avcı Bucaklişi ve bir grup arkadaşı, pratikte yolunu ayıracağına; Birol Topaloğlu ve festivale yönelik yıpratma/ karalama çalışmalarına başlar. Laz Kültürüne ilgili olan insanlar taraf tutmaya zorlanır. İnsanların hassasiyetleri ile oynanır. Örneğin festival’de Birol’a tulumla eşlik edecek tulumcu İsmail Avcı bir hafta kala sahneye çıkamayacağını söyler. Tulumcu İsmail Avcı; İsmaill Bucaklişi’nin yeğenidir. Kendisine baskı uygulanmıştır.

Ardeşen’de festival süresince Birol’la ilgili değişik söylentiler yayılır. Biri der solcu, diğeri der Amerikancı. Benim de misafir olarak davet edildiğim o ender festival günlerinde gördüğüm; Birol’un kültürünü halka taşıma kaygısı taşıyan,  yok oluşun eşiğindeki bir kültürün yaşatılması için çabalayan biri olması. Yüzündeki o heyecan…

Yörede çok festival yapılmıştır ama; 1.Yeşil Yayla Festivali gibi alternatif bir festival yapılmamıştır. Özellikle Festival Organizasyonunun S. Refika Kadıoğlu tarafından yürütülmesi çok önemli bir ayrıntıydı. Bir kadın duyarlılığında çalıştı Refika ve tüm festivalde tarzı hakimdi. Bunu çevresinde büyük bir özveri ile festivalin en iyi şekilde yürümesi için tamamen gönüllü olarak çalışan gençlerin yüzünde gördüm. Tam bir takım olarak yörelerinde iş yapmanın mutluluğu gözlerinden okunuyordu. Bu çalışma seviyesı 20 yılki sürecin sonucuydu ve bugünlere kolay gelinmedi.

Festival sonrası yine Birol Topaloğlu’na yönelik yıpratma çalışmaları devam eder. Özellikle İsmail Bucaklişi tarafından yönlendirilir. Birol ile ilgili lazuri.com da yayınlanan eser sahipleri duyurum konusu ile ilgili yazı buna bir örnektir.

Birol Topaloğlu Laz müziğini araştıran, icra eden, belgeleyen bir sanatçı olarak müzik otoriteleri tarafından beğeni kazanmaktadır. Türkiye’den daha çok ülke dışında tanınıyor ve değer veriliyor olması ülke içinde değerinin anlaşılamaması bir üzüntü kaynağıdır. Laz çevrelerinde Laz müziğini bilen kişilerin severek dinlediği bir isim. Ayrıca Birol yakından tanıdığımız, bir arkadaşımız olarak eleştirilerimizi ulaştırıp sorunları çözebileceğimiz bir kişidir. Bir takım konuların internet üzerinden kişisel yıpratma aracı yapılması doğru değildir. Birol Topaloğlu’nu hedefleyen bu tür kişisel saldırı metotları beni ve bir çok Lazı üzmektedir. Özellikle gelişimini yakından bildiğim lazuri .com da yayınlanması  ayrıca bir üzüntü kaynağı..

İsmail Avcı Bucaklişi ve bu çevre;  Laz Dili ve Kültürü konularında tek otorite değildir

Görünen o dur ki en küçük açık kenara not edilip ilerde kişisel saldırı aracı olarak kullanılmaktadır. Bu demokrat çevrelerin, aydın insanın tavrı değildir. Örneğin İsmail Avcı yeni çıkardığı Helimişi’nin şiirlerinden oluşan kitabını çıkarırken Helimişi’nin çocuklarından izin aldı mı, telif haklarını ödedi mi, diye kendisine mi sormak doğru olurdu, yoksa bir internet sitesinde haber olarak yayınlamak mı?

1. Yeşil Yayla Festivali’nin sponsorlarından vakıf  hakkındaki iddialarını doğrulayan açıklaması yeterli mi?, iddiaların tatmin edici ispatları ortaya kondu mu?

Çalışmalarımızı yürütürken yapıcı eleştiri diye bir şey vardır. Bir süreye kadar birlikte çalışan insanların farklı düşünüyor diye eski arkadaşına düşman kesilmesi hoş karşılanır bir tutum değildir.

Özellikle İsmail Avcı Bucaklişi İstanbul’daki çevrenin dernekleşmesine her zaman karşıydı. Böylelikle kollektif çalışmada, çalışma grubunun  birey üzerindeki denetimi engellendi. Bu da bu alanda varolan otorite boşluğunu, sürekli kılmış oldu. Kurumlaşmadan  bir dernek etrafında örgütlenmeden  bir Kültür hareketi nasıl yürütülür? Biz Almanya’da  en azından  bir grup olarak hareket ediyoruz.Ve yasal bir  statümüz var..

İsmail Avcı Bucaklişi Laz kültürüne değerli katkılar sunmuş bir kişi. Ancak; saldırgan ve küfürlü davranışları bu tür küçük ayrıntılarla bizlerin zamanını alarak, insanımızın  kafasını karıştırıp, provakatif yapisi  ile kültür  hareketimize zarar  veren bir yapısı da vardır.Bu konuda kenisini yeterince uyarmama ve tarzini  elestirmede bizlerde yetersiz kaldik sanirim..

Kendisinden 1. Yeşil Yayla Festivali’nin sponsorlarından olan vakıf ile ilgili bilgilendirici açıklamalarını bekliyorum.

Festival konusu unutuldu, şimdi de Birol Topaloğlu hedefleniyor. Hemde internette..
Birol Topaloğlu’nun yapmış olduğu çalışmalara, tarafsız olması gereken aslında çok seviyeli ve önemli bulduğum www. lazuri.com sitesi üzerinden tek taraflı olarak saldırmaktadır.

Yine bu çevrede Birol Topaloğlu ile Kazım Koyuncu’nun birbiri ile sorunu olduğu, birbirlerini sevmediği izlenimi yaratılmaktadır. Bu yüreği sevgiyle dolu Kazım’ın adına da, Birol’a da haksızlıktır. Herkesin bildiği gibi Kazım Koyuncu hastalığı yüzünden katılamayacağı Açıkhava konserine; kendisinin yerine Birol’un çıkmasını kabul ettiği için sevincini paylaşmıştır.

Ben kişi olarak bu etik olmayan bireyci ve demokratik olmayan tavırları kınıyorum.

Süreci bir bütün olarak  hesaba katarak  objektif kalmaya calistigim, bu değerlendirmede kamuoyunda adı geçmeyen  İsmayil Bucaklişi’den söz ediyorum. Bunu degerlendirmeyi konu henüz dar cevrede tartisilirken  bizzat İsmail Bucaklişi ile festival konusunda ki konuşmalarda tartismalardan  söylediklerinden yola çıkarak yaptım. Festival organizasyonu konusunda kendisi ile aynı düşünmediğimi söyleyince bana ‘ne zamandır eski solcular Amerikancı oldu’ diyecek kadar ileri gidebildi. Ben yurtseverliği sadece savunmuyorum  yaşamımda  bedel ödeyerek yaşıyorum.  Yurtseverlik konusunda  veremeyeceğim hesap  yoktur. Kendisi imzasını kullanmasa da bu talihsiz tartışmanın bu anlamsız olayın kaynak kişisidir.

Lazuri.com değerlendirmemin muhatabı dağıdır. Dutxuri  (Yavuz Yazıcı)ve  ya Av. Paluri duygusal davranmakta,  seviyeli ve önemli bir site olan  lazuri.com  a kendisi zarar vermektedir.

Biz Lazlar çok bireyci ve kolay örgütlenemeyen bir toplumuz.  Cok genel bir Sivil toplum örgütlenmesine bile gidilemiyor. Çoğumuz ben merkezci ve kendiliğindenciyiz. Ve bunun için kaybediyoruz. Bir şeyleri korumak ve geleceğe taşımak örgütlenmeyi kavramaktan geçer. Yıllar önce  röportajını yayınladığım İklima Lik’o adındaki genç Laz kızı şunu demişti. ’Büyüklerimizden  dernek kurmalarını istiyorum. Dernek dernek dernek…’

Tek başına İsmail Avcı Bucaklişi ve onun  cevresinde  oluşan dar bir grup, Laz Kültürünü ifade etmez.

Laz kültürü ortaklaşa bilinçli bir çaba yani bir kültür imecesi ile yaşatılabilir. Bireyin  çoğunluğa tabi olduğu  demokratik yapılanmalar  ve ilkeli duruşun  belirgin olduğu  bir kültür hareketi ile başarılabilir.. Bireyin değil kollektif otoritenin önemini şimdi daha iyi anlıyorum  ..Bunun için önce seviyeli insan olmak lazım ...

Selma Koçiva

Kasım 2006-11-23

                         ___________   __________   ____________

Lazebura.net in açıklaması: Bu yazı; konunun ilişkili olduğu ve lazuri.com sitesinde 18.11.2006 tarihinde yayınlanan " SANATÇI ETİĞİ VE BİROL TOPALOĞLU" başlıklı yazıya itinaden Selma Koçiva tarafından kaleme alınan bır yazıdır. Sözkonusu yazı, yazar tarafından lazuri.com da yayınlanması istenmiş ancak olumlu yanıt alamadığından ve bizler bu yazının kamuoyuna ulaşmasının gerekliliğine inandığımız için burada yayınlanmasını uygun bulduk..

Bu Makale {moshits} kez okundu