Dobadonaşi gonçela, daha dido dobadonaşen gele na-skidunanpek na-ognaman,
çkar oraz na-var içoden, ora golaxtaşi dahati na-manz*inen didi ar gonç’ela ren.
Haya k’at’a xalk’epeşi k’oçepek, dobadona-mutepeşişe na-ognams gonç’ela steri
iven. Dobadonaşe na-ignapen gonç’eluz çkar ktureri mutu var aven, mteli
artikatis nugnams.
Hak, Lazonaşen gale na-skidun Lazepek dobadona-mutepeşe, Lazonaşe
na-ognaman gonç’ela şeni muntxanepe otkvu minon.
Ham gonç’ela ar-orapeş oğune Lazonaşen gale na-pskidi şeni dido k’ai miçkin.
Hem orapes na-pskidut’i svapes, na-pskidut’i orapes mteli dobadona-çkimi
Lazonas nosi na-miğut’u şeni mteli na-bz*iromt’i k’at’a ondi Lazonaşi ar sotiz,
t’aronepe t’aronepe-çkunis, mç’imape mç’imape-çkuniz elebuzumamt’i, Lazonaşi
mskvanobape heşote oxobo3’onamt’i, gonç’ela hek’o daha momanz*inet’u.
Hemu şeni dobadonaşen gale na-skidunan Lazepek dobadona-mutepeşişe na-
ognaman gonç’elape dido k’ai oxoma3’onen. Berepe t’az, didepe t’az iriz muşi
şeni ar dido gonç’ela kuğun. Heya şeni dobadona-muşişe oxtimu, gonç’elamuşi
om3ikanu şeni ora-muşi çumernan.
İris oxori-muşişe, ar m3ikapek nana do babapeşe, da-cumalepeşe, heşo durumiz
Renan-na çili do berepe-muşişe, gomte-muşişe, ğalepeşe, germapeşe, zuğapeşe
didi ar gonç’ela kuğun do ham gonç’elate ora gololapinaman.
Çkar, t’ot’işen ağani ntxiri me3’ilu do oç’k’omu, xoloti ar m3’k’o me3’ilu do
oç’komu, nostoneri do daz*oni ar şuk’a, xoloti ar nç’olo daçxuriz ç’verişi na
gont’un şura, 3’k’aroni do lo3’a m3xulepe, oxorepeşi avliz maltepe do eksalepe
k’ala arte na-iç’k’omen kapçoni mç’k’udişi nostoni na-var ganç’elen koren i?
Hem mçxvapa orapes didi ncapeşi tamo ixepeşi elabaruz na-şiyals but’k’apeşi
sersiz ncaşi tude amanciruşi gonç’ela var iven i?
Xoloti hem mçxvapa t’aronepes oput’e-muşişe xolos ğalepeşi çuçuna 3’k’arepez
do zuğapeşi çuçuna, paği 3’k’arepes omçviru var goinç’eleni.
Lumcişi çuçuna t’aronapes oxorepeşi avliz nostoneri k’vali t’ağaneri, k’aymakloni
yoğutis lazut’işi mç’k’udi gelak’vançxeri oç’k’omu, diz*ğa şkule jin t’u3’a çayişi
oşvimu var goinçeleni? Hemu şkule hek na-renpe k’ala gonç’ela na-ignapen çkva
muntxanepeşi goşina do hemtepe şeni na-ixenen gunz*e op’aramitupeşi gonç’ela
Na-var ozmonums ko ren i?
İlla iriz hamtepeşen çkva ar dido gonç’elapeti kuğun, hemtepeşi iri var gomeşinen
nati hamtepe oxenu şeni irik didi osap’rute na-çumernanti miçkin.
Gonç’ela; oraten, na-goinç’elen ar mutuşe mendranobaten, hemtepeşe na-
ignapen oropaten eçkindun. Na-skidun mteli k’oçepes m3ika t’az nati, çkvado
çkva muntxanepeşe ignapen.
Ham gonç’elaşi oxo3’ona kort’aşi dobadonaşi mskvanoba do oropa çkar oraz var
içoden. Çkimebura ozmonum, dobadona na-uğun ar k’oçişi dobadonaşi gonç’ela
içodaşi k’oçi, k’oçinobaşen ko gamulun, oskidu şeniti mutu var doskidun.
Ha3’i didi-moşvacinuşi ora kogyoç’k’u, 3’opxulapes na-ik’otxoman magurapekti
didi-moşvacinoras na-gyoç’k’ez seni hemtepeşi umçanepe, nana do babapekti
3’ana-moşvacinora mutepeşi didoten ham orapes ixmarnan.
Lazonaşe, dobadona-mutepeşişe Lazepek didoten enni mskva orapeşi ari naren
mariaşina-tutas mulunan. Ntxirişi ora, urz*enişi ora do ar dido meyvapeşi ora
na-ren şeni, gale na-skidun irixolok hem oras na-mulun şeni didoten ham tuta
goşionen. Hele eçidovit 3’anerepeşen didepek beroba-muşiz ar fara, ar m3ika t’az
nati ğaç’o do daduli3’i xez na dukaçunan. Ham muşenite tutaz xoloti germapeşe,
hek xeneri na-ren çergepeşe oxtimuşi gonç’ela, Lazepes çkar oras na-var açoden
gonç’ela ren.
Dobadonaşe na-ren gonç’ela, dobadonakti Lazepeşe na-uğun gonç’ela çkar oras
mot içodet’az.
Memleketin Özlemi
Memleketin özlemini, daha çok memleketten dışarıda yaşayanlar duyar, hiçbir
zaman bitmeyen, zaman geçtikçe dahada artan büyük bir özlemdir.
Bu, bütün insanların, memleketlerine duyduğu özlem gibidir. Memlekete duyulan
özlemin hiçbir farklı tarafı olmaz, hepsi birbirine benzer.
Burada, Lazonadan dışarıda yaşayan Lazların memleketleri, Lazonaya dudukları
özlem için birşeyeler söylemek istiyorum.
Bu özlemi, bir zamanlar önce Lazonadan dışarıda yaşadığım için çok iyi bilirim.
O zamanlarda yaşadığım yerlerde, yaşadığım zamanlarda hep memleketim
Lazona aklımda olduğu için gördüğüm her şeyi Lazonanın bir yerine, iklimini
iklimine, yağmurunu yağmuruna kıyaslardım.
Lazonanın güzelliğini böylelikle
anlıyor, özlemi bir o kadar daha artıyordu.
Onun için memleketinden dışarıda yaşayan Lazların memleketine dumuş oldukları
özlemlerini çok iyi anlayabiliyorum. Çocuklar olsun, büyükler olsun herkesin
kendisi için birçok özlemi vardır. Onun için memleketine gidip, özlemini gidermek
için zamanını beklerler.
Herkesin, kendi evlerine, bir kısmıda ana ve babalarına, kardeşlerine, öyle
durumları varsa eşlerine, çocuklarına, çevresine, derelerine, dağlarına, denizlerine
büyük bir özlemi vardır ve bu özlemle zamanlarını geçirirler.
Hiç dalından taze fındık koparıp yemeyi, yinede dalından karayemiş koparıp
yemeyi, lezzetli ve dikenli bir salatalığı, yinede bir mısırın ateşte kızartıldığında
yaymış olduğu kokuyu, sulu ve tatlı armutlarını, evlerin avlularında komşular ve
hısımlarla birlikte yenen hamsili ekmeğin tadını özlemeyen var mı?
O sıcak havalarda büyük ağaçların, yavaş rüzgârların esmesiyle hışırdıyan
yaprakların sesiyle ağacın altında sırtüstü yatmanın özlemi olmaz mı?
Yinede o sıcak havalarda köylerine yakın derelerinin serin sularında ve
denizlerinin ılık, temiz sularında yüzmek özlenmez mi?
Akşamın ılık havalarında evlerin avlusunda lezzetli peynir tavası, kaymak
karıştırılmış yoğurda mısır ekmeği doğranmış olarak yemek, doyduktan sonra
üstüne sıcak, demli çayın içimi özlenmez mi? Ondan sonra, orada olanlarla özlem
duyulan başka şeyleri hatırlama ve onlar için yapılan uzun konuşmaların özlemini
Düşünmeyen var mı?
Mutlaka herkesin bunlardan başka birçok özlemleri vardır, onların hepsini
hatırlayamasamda, bunları gidermek için herkesin büyük bir sabırla beklediğinide
biliyorum.
Özlem; zamanla, özlem duyulan bir şeye uzaklıktan, onlara duyulan sevgiden
oluşur. Yaşayan bütün insanlarda azıcık olsa dahi, çeşitli şeylere duyar.
Bu özlem duygusu, anlayışı olduktan sonra memleketin güzelliği ve sevgisi hiçbir
zaman bitmez. Kendimce düşünüyorum, memleketi olan insanın memleket sevgisi
bittiğinde, insan, insanlıktan çıkar, yaşaması için bir anlamıda kalmaz.
Şimdi büyük tatil zamanı başladı, okullarda okuyan öğrencilerde büyük tatile
başladıkları için onların büyükleri, anne ve babalarıda yıllık dinlencelerini
çoğunlukla bu zamanlarda kullanırlar.
Lazonaya, memleketlerine, Lazlar çoğunlukla, en güzel zamanlardan biri olan
ağustos ayında gelirler. Fındık zamanı, üzüm zamanı ve daha birçok meyvenin
zamanı olduğu için, dışarıda yaşayan herkesin o zamanda geldiği için çoğunlukla
o ay seçilir. Hele otuz yaşın üzerindekiler çocukluklarında bir defa, az olsa dahi
atmaca kuşu ve atmacayı ellerinde tutmuşlardır. Bu nedenle bu aylarda yinede
dağlara, orada yapılmış olan avlaklara gitmeye duyulan özlem, Lazlarda hiçbir
zaman bitmeyen özlemdir.
Memlekete duyulan özlem, memleketinde Lazlara duyduğu özlem hiçbir zaman
bitmesin.
Haziran.2009 Lazona
Osman Şafak Büyüklü
|