Ham oraşi doloxe iristeri k’ai vanati p’at’i gonoşinepe mavudort’un. Didote p’at’i gonoşinepe k’oçişi nosis dido var dudgitun, edo k’ai gonoşinepe k’at’a oras na-goişinen steri, mati ham gonoşinepe-çkimişen ari tkvani k’ala ortu minon.

Boroba-çkimişi mçxvaporas, Gidreva oput’es na skidun nanaş k’ele p’ap’ulipeşe Oxtimu dido k’ai mi3’ont’u. Hek na-ren megabrepe, osteroni svape do esteruşi moşkvanobaşi muşenişen oxorişen izini ebuç’opaşi bulur do sum otxo ndğas hek dobdgitut’i.

Xolo ar faras P’ap’uli-çkimişe bididort’un. Xoloti t’aroni ordoşen dom3’k’upudort’un, lumcişi gyariti op’ç’k’omitdort’un. Osteruten na-golaxtu ndğaşi doç’k’endinu jin emacineşi sedirepes golancireri ar ok’açxeneri ndğas na-p’etenşi ozmonuten manciret’uşi geleşen kotumepeşi ok’iyaluten yeriçkunişen kebuk’ap’it. Nandidi- çkimik oteleşen gami3’k’eduşi okotumales mk’yapuk nat’alums mi3’ves. P’ap’uli- çkimik k’ap’ineri k’odas na-gelobun mavizeris nak’ap’u, doloxe mermi meşusurinu oteleşen okotumales na-nak’ap’u mk’yapupes konot’k’va3inu. Didi ar oxon3ute na- t’k’va3u Tufeğişi montximu umezumeri dodgitu şeni ot’k’va3inu na-vu p’ap’uli-çkimi gamoktudort’un. Çkun, berepek ham na-ivuşe dido biz*i3initdort’un. Ham oras Tufeğişi sersi na-ognu mk’yapupekti imt’esdort’un. Hem emk’utinuşi ok’açxe yano na-ivuşeni seri gale var gamaptit dobincirit.

Ç’umanişe gopk’un3xit var gopk’un3xit okotumaleşe dobarçit, mu bz*irat! Mk’yapupek kotumepeşi arm3ikape doxro3kinu, arm3ikapeti gopupulesdort’un. Didi, badi mamulisti k’ik’ili not’roxudort’un. P’ap’uli-çkimik mamulis k’îk’ili na-not’roxu do na-var aç’k’omasen şeni na-var skidasen, n3’orina mot avas şeni ti mek’vateri let’as kodoxvit ya mi3’ves. Çkunti mamulis ti mebok’vatatendo let’as doboxvaten yado mamuli kebzdit. Na-minonan mamulis ti mek’vatu do doxvu var, oç’vu oç’k’omu na-ren şeni malte megabrepeşe dobarçit. Hemuşkule malte megabrepe k’ala ok’optit p’orcas mamulite ğaliş k’elaşe bigzalit. İpti ar k’ai dobimçvirit, omçviruten domaç’k’indes do mamşkorineşi mamulis ti mebok’vatit tomati dobu3’k’it. Doloxeti kogamaboğit şkule, na-p’k’orobit xomula dişkapete daçxuri kodobogzit. Daçxuri maxva divuşi jur k’ele çat’ali t’ot’epe kodobo3onit, ar t’ot’iti mamulişi doloxeşen goşobo3onit do daçxurişi jur k’ele do3oneri çat’alapeşi jin kebodgit.

İri k’ele k’ai iç’vas yado oktusti geboç’k’it. Ar ora şkule iri k’ele mç’itaneri daçxurişen kogebiğit. Na-mobiğit mç’k’udepe mçire ar kvaşi jin ebodvit mç’itaneri mamuli ostikus biçalişit. Mamuli ostiku soren, xamitenti omk’iteri p’k’vatit. Na-ik’vatupeti dido k’ap’eti na-rt’u şeni na-var ilağunasen steri rt’u. Mç’itaneri mamuli çkar uç’k’omu ğalis kodolop’t’k’oçit.

İrik so isa var maxenes yado biozmont’it’şi, mpalo mpalo mç’k’udepe op’ç’k’omit. Lumcişk’ele irik oxorepeşe bigzalit. Oxoris nandidik ondğeneri gyarişe oxorişe na-var bidit şeni guris-gyat’ute mamuli mu vit mk’it’xes, çkunti na-p’itpe, tişen na-golomixtespe mtini na-ren steri oxobo3’onapit.

Nandidi-çkimik elaz*i3ineri, skidalaşen na-dobiguraten dido muntxanepe na-renşi, hamtepe ora do soti muşi moxtaşi na-dobiraten mi3’ves. Mamuli do majura xor3epe ipti ogubinute oç’vu na-uk’ors, vanati na-p’it’ steri ixenaşi xor3i dido k’ap’et’i na-ivasen hemuşeni na var maç’k’omes oxomo3’onapes.

İri k’oçik berobaşen gyoç’k’imute skidalaşi mteli mç’ipenoba va oskiduten vanati haya na-skidu k’oçepeşi şinaten digurams. Ham dogurupe skidalaşi meonasti naonen, ne-eiç’opinen şinapape ağani şurepesti kodiguren. İsati k’oçinoba şeni, k’oçinobaşe mogapa na-iven muntxanepeşi dogura amacite ivasna!

Çocukluğumun Anıları

Her insanın çocukluğundan kalan iyi veya kötü anıları olur. Bu anılar yaşam boyunca unutmaz, zaman içinde bunu anımsar, bu anıları birlikte yaşadığı kişiler ile görüştüğünde bunu birbirlerine anlatmadan duramaz.

Şimdiki çocuklukla, çocukluğumun arasındaki fark anlatılmayacak kadar çoktur. Belirli yaşın üstündekilerin bildiği gibi elektriksiz ve ona bağlı araçların, aletlerin olmadığı, ulaşım zorla yapıldığı yani kısaca bir devir değişikliği olmuş bir zaman öncesi geçti çocukluğum.

Bu zaman içinde herkes gibi iyi vede kötü anılarım olmuştu. Genelde kötü anıların birçoğu insan belleğinde pek durmaz, ama iyi anılar her zaman anımsandığı gibi, bende bu anılarımdan birini sizlerle paylaşmak istiyorum.

Çocukluğumda yazları, Dereüstü köyünde yaşayan anne tarafından dedemlere gitmeyi çok severdim. Oradaki arkadaşlar, oyun alanları ve oyun çokluğu nedeni ile evden izin aldıkça gider üç dört gün orada kalırdım.

Yine bir keresinde dedemlere gitmiştim. Yine hava çoktan kararmış, akşam yemeğini yemiştık. Oynamakla geçen günün yorgunluğu üstümüze çökmüş sedirlere uzanmış bir sonraki gün yapacaklarımızı düşünerek uykuya dalmak üzere iken dışarıdan tavuk çığlıkları ile yerimizden fırladık. Anneannem pencereden dışarıya bakındığında kümese çakal saldırdığını söyledi. Dedemde çabucak duvarda asılı mavzerini kaptı, içine mermi sürüp pencereden kümese saldıran çakallara ateş etti. Büyük bir görültü ile patlayan tüfeğin tepmesi dengesiz durup ateş eden dedemi geri yıkmıştı. Biz, çocuklar bu duruma çok gülmüştük. Bu arada tüfek sesini duyan çakallarda kaçmıştı. Bu heyecen sonrası geç olduğundan gece dışarı çıkmayıp uyuduk.

Sabah uyanır uyanmaz kümese koştuk, ne görelim! Çakallar tavukların bir kısmı öldürmüş, bir kısmınıda yaralamıştı. Büyük, yaşlı horozunda gagası kırılmıştı. Dedem horozun gagası kırıldığı ve beslenemeyeceği için yaşamayacağını, eziyet çekmemesi için kafasını kesip toprağa gömmemizi söyledi. Bizde horozun kafasını kesip gömeceğimizi söyleyip horozu aldık. Amacımız horozu kesip gömmek değil, pişirip yemek olduğu için komşu arkadaşlara koştuk.

Daha sonra komşu arkadaşlarla toplanıp kucağımızda horoz dere kenarına indik. Önce bir güzel yüzdük, yüzmekten yorulup acıkınca horozun kafasını kesip, tüylerini yolduk. İçini temizledikten sonra, topladığımız kuru ondunlarla ateş yaktık. Ateş köz olunca iki tarafına çatal dallar diktik, bir dalıda horozun içinden geçirip ateşin iki tarafına dikili çatalların üzerine koyduk.

Her tarafının iyice pişsin diye çevirmeye başladık. Bir süre sonra hertarafı kızarmış olarak ateşin üzerinden indirdik. Getirmiş olduğumuz ekmekleri geniş bir taşın üzerine koyup kızarmış horozu parçalamaya çalıştık. Horozu parçalamak nerede, bıçakla bile zor kestik. Kesilen parçalar çok sert olduğundan çiğnenmeyecek durumda idi. Kızarmış horozu hiç yiyemeden dereye attık.

Hepimiz nerede yanlış yaptığımızı düşünürken, yavan olarak ekmeklerimizi yedik. Akşamüzeri hepimiz evlerimize gittik. Evde anneannem öğlen yemeğine eve gitmediğimizden süphelenerek horozu ne yaptığımızı sordu, bizde yaptıklarımızı ve başımızdan geçenleri doğru olarak anlattık.

Anneannem gülümsüyerek; yaşamdan öğreneceğimiz çok şeylerin olduğunu, bunların zamanı ve ortamı gelince öğreneceğimizi söyledi. Horoz gibi diğer etlerinde önce kaynatılıp kızartılması gerektiğini, yoksa yaptığımız gibi yapıldığında etin çok sert olacağını bu nedenle yiyemediğimizi anlattı.

Her insan çocukluğundan başlamak üzere yaşamın tüm inceliklerini ya yaşıyarak yada bunu yaşamış insanların deneyimlerinden öğrenir. Bu öğrenmeler yaşam boyu sürer, edinilen deneyimler yeni nesillere öğretilir. Tabiki insanlık için, insanlığın yararına olan şeylerin öğretilmesi amacıyla olursa!

Stveli 2008, Lazona

Osman Şafak Büyüklü

Yorum (0)

Bu Yorumu Feed ekle

Yorumlari Göster/Kapat

Yorumlari Göster/Kapat

---