 Foto: Ömür Erdoğan
Vit’i tuta şik’ule Memleçet’i gzalepe
golvapute guri m3ika pampa domau. Opordaje Dayi şk’imi na golancas let’a gobağari.Gobağari ham let’a
na va naşk’u do Lazona nas k’udun 3’uluşen didişen mteli k’oçepe şk’uni, gobuxt’i.
Turket’i mebaşk’vi şik’ule Turkuli Televizyoni do gazetape
mok’vateri golobit’oçi huşa tutape.Çainat’işi xap’arepe almanuri radiopeşa
biyucamt’i , eveli na ikumt’es st’eri. Mteli ombaxuşi propaganda do
şovenist’oba mo bognam dei..
Huy xolo hako bore do Memleçet’i na mebaşk’vi
st’eri bz’iri.
Xolo politik’acepe ‘turbani mesele ‘ te ti ok’it’oçaman Oroponi
Memleçet’işi ‘didi k’oçepe’ !
Şk’imi şeni iri mutu dolikunasen, citvasen ti
muşi uşk’un.Xolo ti ham ‘turbani mesele ‘ oxorzalepe şeni ar dolobuzğoleri duyla oren.Muk’u ora ren
onç’aru guri domayu , komebonç’i ham
do3’ulva duyla na mulun ndğalepe şa.
Ma berobaşk’imişen Nanaşi Mandili oropate
mobirdi…Ok’obi3’er muk’uti
gvondines .
Nanaşi mandili naşk’vitu !
İrote guri tu3a na cemadu st’eri, mjora cedvas
oxori şk’imi , Nanaşi Mandili ti
ek’oreri.
Turbani na u3’omenan ,oxorzalepe ar uniforma
dolvokunaman xe nişite do politik’a şeni ti nu3’ilaman.Didinanape şk’unişa na domisk’udes ti mok’oru şk’uni gomindunes muk’uti.
Ma
Mandili na va eyink’oru
bozomotalepe st’eri tomalepe mxuci epineri mobirdi. Pontuli modumu, ti
moyo3’eri golva ‘ozgurluği’ şk’uni ort’u.3’anape golilu,ma ejdovit’i 3’ana şik’ule
ek’ebi3’edasi na mazin:çainat’işi
gamak’ateri duyla dolokunu do ti moyo3’apute k’oçi do oxorza ‘ozguri ‘ var iyen.Ey cidi
cençluği şk’imi.Ozgurluği nosite do gurite na iyen 3’anape golilamt’uşa vorsi koxobo3’onitu.Vana
fesi moyi3’edo kudi citvesi ‘devrimi’ diyaset’u.
Huy Memleçet’i gzalepe gobulur.Memleçet’işi
mineveluri dulyape meşk’apineri.M3xade boreyi,ezmoce mazireni va mişk’un.!
Nandidi miğuru şik’ule ‘musk’a’ st’eri na
mişk’un Mandili muşi şi derdi bzdum.Beroba şk’imişa cegaperi na bore him
msk’valina Mandili ,
Nanaşi Mandili naşk’vitu’
Annemin Yazmasına Dokunmayın!
Aylar sonra tekrar memlekette olmanın
sevincini , yollarında yürürken yaşamak ne güzel.
Yükselen
şövenizm ve savaş tehlikesine karşı bir süre Türk basından uzak durarak
dünya haberlerini sadece almanca radyolarından dinleyerek geçen bir zaman diliminden sonra yinede
insanlarımın arasında olmak güzel bir duygu...
Geçmişe bir dönüp bakmak ve yeniden yol almak
için bu bedenen ayrılış, uzun gelen bir ara ile
yoğundu; kış ve bahar ayları...
İstanbulda gözlerimi açtığımda hala gündemde
benzer konular. Biride şu ‘tüban
meselesi’ gitgide bir uniformaya dönüşen
bu siyasi başörtüsü çok sevecen bulduğum ‘Annemin Yazmasını’ bir kazboluş
sürecine yöneltti. Bir tılsım gibi zaman zaman başıma bağladığım büyük annemin
mor renkli yazması bir emanet gibi hala yaşamımda.
Yaşam sevinçlerimden biri , Annemin Yazmasını bırakın’
Bir zamanlar pantolon giyerek başörtüyü red
ederk bir özgürlük mücadelesi veren genç kızların kuşağındanım... Kılık kıyafet
ile fes yerine şapka giyerek devrimler olsaydı bir zamanlar olurdu. Gerçek
devrimlerin akılda ve yürekte gerçekleştiğini ancak bana yıllar öğretecekti.
Tek tip insan, tek tip türbanlı uniforma ile
dayatılan kültürel yoksullaşma geleceğe dair kaygımı arttırıyor. Yazılarımda
git gide somutlaşan gerçekçi yaklaşımları net ve açık bir şekilde ifade etmek
gerekir:
Annemin Yazmasına Dokunmayın!
İstanbul,13.6.2008
Selma Koçiva
|