Bu haftanın Engelliler haftası olması münasebetiyle bu konuda birkaç söz söylemenin uygun olacağını düşündüm. Yaşamı kısıtlayan bir takım eksikliklerle mücadele etmek, ve engelleri aşmak için yardıma muhtaç olan kişilerin içinde bulunduğu durumu hatırlatmak istiyorum.

Ülkemizde 8.5 milyon civarında Engelli olduğunu öğrendim. Yani ülke nüfusunun %13’üne yakın bir oranına denk geliyor. Yaşama tutunmaya çalışan insanların sayısı sadece ülkemizle sınırlı değil tabiî ki; Dünyada ise 500 milyonu aşan Engelli sayısı bu durumun gittikçe vahimleşeceğini bize gösteriyor.

Herkesin engelli bir yakını ya da çevresinde engelli tanıdığı vardır diye düşünüyorum. Bu sonuçtan yola çıkarak bir gün bizimde engelli olabileceğimizi hatırlatıyorum. Hayattaki mücadelemizi sürdürürken bir sürü engellerle karşılaşan bizler değimliyiz? Öyleyse bir gün bu engellerden birine ayağımız takılır da düşersek Engelli olabilme ihtimalimiz çok yüksektir. Bilinmelidir ki herkes doğuştan engelli değildir. Gelişmişlik ve sanayileşme sonucunda ya da doğal faktörler sonucunda, her hangi bir biçimde oluşacak kaza bizi de Engelli yapabilir. İşte bu yüzden onlara karşı duyarlı olup yardım elini uzatmalıyız. İlle maddi anlamda değil, manevi duyarlılıkla da bir şeyler yapabiliriz. Onlarla ilgilenmek, onlara güler yüz göstermek, onlara bizden farklı olmadığını bir şekilde hissettirmek gerekir diye düşünüyorum.

Sİ OMGARUŞİ K’OÇİ VARE

E-mskva tolepe-skani,
Varz’irupsna varz’iras
Kianaşi lebonipe.
Skidala-skani,
Giçkitas m3’k’upi varen
Giçkitas xvala vare!
Meleğepe si kç’umers
Seriti m3’k’upiren mara,
Tuta do muri3xepe
Serişiren giçkitas. 

K’oçepeşi p’at’i nena
Qucepe-skani varognas.
Varognapsna nusibini
Guri-skanişi sersi
K’at’a ondi gi3’umers
Xe nunk’us kamuusi,
Ğormotişa gexvami
Giçkitas!
Guriti dodgituna
Varink’anen ar k’iti.

Varik’açasna varik’aças
Xe k’ala k’uçxe-skani
Zati skidala monk’aren,
Vargat’iren ç’vinepe
Vargiğunna menceli
Guriten yopşi xen3’k’eli. 

Uneneli vore yado,
Soti varimgara!
Unonanna didelu dotkvan
Unonanna uneneli
Sinti nena varixmara
Zati nak’o k’oçiren oğarğaluşi
Mutu varoxo3’onupan
Emuşeni bazi bazi
Ostibuti k’airen

P’at’i varga3’onas
Nosi varmekçi, xvala gi3’umer
Si omgaruşi k’oçi vare
Oz’i3inu-şeni mu ç’umer.

SEN AĞLAYACAK İNSAN DEĞİLSİN

O güzel gözlerin
Varsın görmesin
Dünyanın kirlendiğini
Hayatın
Bilesin ki; karanlık değil,
Bilmelisin ki; yalnızda değilsin
Melekler başucundadır.
Gecede karanlıktır ama
Ay ve yıldızlar
Gecenindir bilmelisin. 

İnsanların kötü sözlerini
Duymaz olsun kulağın
Duymuyorsa dinle
Dinle yüreğinin sesini.
Her şeyi yürek söyler.
Elini yüzüne sür,
Ve tanrıya dua et
Yüreğin durduğunda
Parmağın dahi kımıldamaz. 

Tutmuyorsa tutmasın,
El ile ayakların
Hayat zaten ağırdır
Taşıyamazsın acıları.
Eğer yoksa dermanın
Yüreğinle dol hayata. 

Dilsizim diye
Sakın ola ağlama
İster deli desinler
İsterse dilsiz
Sen dilini kullanmayı ver
Kaç insan değer konuşmaya
Bir şeyde anlamazlar
O yüzden ara sıra
Susmakta iyi şeydir. 

Fenana gitmesin
Akıl vermedim sadece söyledim.
Sen ağlayacak insan değilsin
Gülmek için ne duruyorsun.

Timur Cumhur