Bilirsiniz, Bertolt Brecht’in kaleminden çikmadir: »... ve yoksul adam zengin adama dedi ki: Ben yoksul olmasaydim, sen zengin olamazdin!«.

Onumde iki rapor duruyor. Birisi Federal Alman Merkez Bankasi’nin aylik raporu, digeri ise Almanya Çocuklari Koruma Birligi baskani Heinz Hilgers’in basina sundugu rapor. Diyeceksiniz, ne âlâka. Okumaya devam edelim, âlâka ortaya çikar.

Federal Alman Merkez Bankasi, Agustos 2007 itibariyle Almanya’da hane basina dusen toplam mal ve para varliginin dokuz trilyon Avro’ya yukseldigini ve 1,6 trilyonluk borcun dustukten sonra, ozel net mal ve para varliginin 7,7 trilyon Avro oldugunu açikladi. Saka maka degil, oniki sifirli bir rakamdan bahsediyoruz.

Demek ki kapitalizm kotu bir sey degildi. Reel sosyalist baski altindan kurtarilan Dogu Almanlarin bunu anlamamasi zaten çok tuhafti. Eger hane basina dusen bu zenginlikten faydalanabilenler yoksa, onlarin kendi kabahatiydi. Çalissinlar, onlar da kazanirdi...

Gazete sutunlarinda kullanilan bunlara benzer gerekçeleri buraya yazarken bile sinirden ellerim titriyor. Bu haberleri yapanlari ornegin Federal İstatistik Dairesi’nin baska diger sayilari hiç ilgilendirmiyor. Ornegin aylik geliri 1.000 Avro veya daha altinda olanlarin, birakin tasarrufu, borçtan dahi kurtulamadiklari. Veya Almanlarin yarisindan fazlasi toplam mal ve para varliginin sadece yuzde 4’une sahipken, toplumun yuzde onluk bir kesiminin ise toplam zenginligin yuzde 48’ine sahip olmasi gibi. Veyahutta devletin bir taraftan en zengin kesime yeni vergi hediyeleri sundugunu, diger taraftan da bu hediyeyi, yani yeni sermaye birikim olanaklarini finanse etmek içinse, toplumun genis kesimlerinin aleyhine sosyal giderleri kisitlamasini.

Heinz Hilgers’in açiklamalarina bu baglamda bakmak gerekir. Hilgers, Federal İs Ajansi’nin Almanya’daki yoksul çocuk sayilarini açiklamasindan sonra basinin onune geçmisti. Ajans’in verilerine gore bu yilin Mart ayi itibariyle Almanya’da 15 yasin altinda olan toplam 1.929.000 çocuk yoksulluk sinirinin altinda yasamaktaydi. Bu sayi 2005 yilinda 1,5 milyondu, yani iki yilda 400 bin artmisti.

Hilgers ise bu sayinin gerçekleri vermedigini, duzeltilmesi gerektigini ve 15 yas yerine, resit olma yasi olan 18’in sinir alinmasinin zorunlu oldugunu soyluyor. Boyle olunca – ki dogru olan da budur, çunku aileler çocuklarin 18’e girene kadarki masraflarini tasimakla yukumludurler – bu sayi 600 bin artarak 2,6 milyona ulasiyor. Yani dunyanin en zengin ulkelerinden biri olan Almanya’da 2,6 milyon çocuk yoksulluk sinirinin altinda yasamak zorunda birakiliyor.

İtirazlari duyar gibiyim. Almanya’da yoksul olarak yasamak için yasamini tehlikeye atan yuzbinlerce Afrikali, Asyali var. Dogru, hatta yasamini tehlikeye atarak Avrupa’ya yasal olmayan yollardan girmeye çalisanlar, Afrika’nin Asya’nin en yoksullari bile degil. En yoksullari seyahat dahi edemiyorlar. Ve Almanya’nin, Avrupa’nin zenginliginin on kosulu, Afrika’nin, Asya’nin yoksullugudur. Dogru, ama yasam kosullari temel alindiginda, bu dogru, 2,6 milyon çocugun yoksulluk sinirinda yasiyor olmasi skandalini bertaraf etmez.

Gostermek istedigim çok basit bir gerçek: 9 trilyon Avro zenginlige sahip olan bir ulkede, 2,6 milyon çocuk yoksulluk sinirinda. Bu basit gerçek kapitalizmin ne menem bir illet oldugunu gostermeye yetmez mi?

Murat Çakir

Yorum (0)

Bu Yorumu Feed ekle

Yorumlari Göster/Kapat

Yorumlari Göster/Kapat

---