Ben gülerken,
Herkes inadına ağlıyor
Beni en çok,
Şimdi Ankara da olmamak kahrediyor

Sesli harflerim daha çok sessizlerimden
Özlemimsin biraz
Uyku gecelerime hiç uğramıyor
Canıma törpü yanlızlığın
Kupkuru bir rüzgar gibi,
Sahillerime acımasızca vuruyor

Sadece gitsem benden çok uzaklara
Gölgemi sana bıraksam
Avuçlarımdaki tüm nefreti,
İçimdeki dört duvara savursam
Kederinle dost olmak en iyi yaptığım şey
ve en sevdiğimse sen...