Sözcükler


Daha çocuktum okumayı yazmayı öğrettiler. Büyüdüm okumaya yazmaya kararverdim. Ben kendimi ve kendimdekileri ararken durup kitabın içerisine bakmak istedim. Yüzüne, ruhuna eğildim, tutarken kıpırdadı. Dokundum ona izin verdi.

Okumak yazmak güzeldir. Bir başkadır hazı...
Okumak istedim benden öncekileri anlamadım. Yazmak istedim, benden sonrakilere anlatamadım.

Dil farkı, anlayış farkı, kültür farkı...
Ne oldu bizim dilimize, anlayışımıza, kültürümüze?
Yoksa dilimizdeki sözcükler mi eskidi?
Yoksa biz mi eskidik?
Yoksa sözcüklerin anlamları mı değişti?
Yoksa...
Yoksa ne...

Bir kitap aldım elime okuken; aaa bak bunun bu anlamıda varmış... Bir başkasına baktım; bak bu sözcüğü duymamıştım, oysa ne kadar hoş sözcük!
Şimdilerde ne oldu bu sözcüklere? Ya benim bugün kullandıklarıma ne olacak ileride?
İlerde mi ne olacak, tabii oda eskiyecek benim gibi. Ve bir kenara bırakılacak, zamanla unutulup gidecekler. Gelecek beni anlayamıyacak. Benim geçmişi anlayamadığım gibi...