Güz yaprakları düştü, gazeller oldu
Bulut indi yeryüzüne sevdalı oldu
Bir avuntu biraz keder, böyle bize neler oldu
Bu ayrılık bir de hasret çekilmez oldu
Ay karanlık, hep karanlık yüzünü bize döner oldu
Bir ihtimal daha vardı, felaket oldu

Geceler kör dilsiz sanki konuşmaz oldu
Hüzünler koyduk üstüste ayrılık oldu
Bir avuntu biraz keder böyle bize neler oldu
Bu ayrılık bir de hasret çekilmez oldu
Ay karanlık, hep karanlık yüzünü bize döner oldu
Bir ihtimal daha vardı felaket oldu

Gitme, gitme, gitme kal bu şehirde
Gitme, gitme yazık olur bize

Çok iken bir şeydik, bir iken çok şey...
Aci biber tursu yedik. Otuz metre karede herseyle çok seviştik...
Toprak sahipleri, çok uluslu şirketleri ve işbirlikçi yerlileri, çete sahipleri ve yalakcılari, bas ve bakanları, miletlerin bekçileri ve sürülerinin oldugu yerde yer kavgası vermedik...
Hiçbir yerdeydik...
(K.Koyuncu)

Düzenleyen: admin, :: 29/04/2008 16:25

Savaşlar, katliamlar, ölen-öldürülen çocuklar gördük.
Kendi dilini, kendi kültürünü, kendisini kaybeden insanlar,
topluluklar gördük.
Yoksul insanlar, ağlayan anneler, babalar,
her gün bile bile sokaklarda ölüme koşan tinerci çocuklar gördük.
Biz de öldük.
Ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik.
Teşekkürler dünya.
Kazım Koyuncu

Hepimizin Kazım Koyuncu adıyla ilk kez karşılaştığımız bir an olmuştur elbet.... Ben onun adını ilk kez Salkım Söğüt 2'de duydum. Kasete elim Hakan Yeşilyurt için uzanmıştı. Tereddüt etmeden aldım albümü... Ve bir hevesle dinlemeye koyuldum...
Alışık olduğum, bildiğim tınılardı duyduklarım... Fakat sonra adını daha önce duymadığım o güzel insanın sesi yüksedi.... Ondan dinlediğim ilk parça Didou Nana'ydı. İçimi acıtmıştı o ses, o melodi... Ne söyledğini bilmiyordum fakat hissedebiliyordum, anlayabiliyordum.... Müziğin evrenselliği bu olsa gerek, diye düşündüm o an... Ve sonra bu sesle olan temasım hiç kesilmedi... Kazım abinin adının geçtiği her çalışmaya tereddütsüz sarıldım ve o hiçbir zaman hayal kırıklığı yaşatmadı bana ve sevenlerine....Koyup gidişi dışında.... Ona çok şey borçluyum....Karadeniz'e olan aşkım, merakım onun yaptığı her bir çalışmayla daha da büyüdü.... Birçok güzelliği keşfetmeme vesile oldu.... Dedim ya çok şey borçluyum ona.... Hakkını helal et abim... Yaşattığın, hissettirdiğin tüm güzel duygular, renkler, ve sesler için sonsuz teşekkürler.....


dostlukla...

şair ceketli çocuk çok ii bi sıfat,tam kazım abiye göre...şöle ki... garip bişi onu sevmek büyü gibi..nası diyim asla vazgeçilmez...öldü falan diyorsunuz ama ilginç olanı ben bunu hissedemedim hala..çünkü ölenlerin arkasından hep şu söz söylenir ''ölenle ölünmez.'' ve hepde öle olur..arkasından kendini parçaladığınız kişileri birden unutuverirsiniz yada acısı biraz olsun diner...yaa bu ne biçim acıdır..bitmez tükenmez avutulmaz,,böle öğle sıcağı gibi yakıcı ve ankaranını soğuğu gibi keskin..şimdi ankara o kadar soğuk değil abim bana göre öyle ki senin gittiğin günden beri zaten benim yüreğim buz tutmuş..artık ne soğuk dan buz keser ellerim ,,ne sıcaktan kıpkırmızı olurum ankarada....memleketimden uzaklarda...
şimdi unuttum hamsini kokusunu,fındığın büyüsünü...
sensiz olmuyormuş be asi çocuk........
olmuyorrrrrrr.....
allah aşkına dön artık....

zaman bazen yaşatır...resimler bugün hüzünlü baktı, bugün gözyaşı döktüm arkandan, bugün acı...lanet olası hayat, lanet olsaı dengesiz doğa kavramı...anlamıyorum!!!asla anlamıycam!!!bi laz böreği yaptırayım da yiyelim da...KAZIM ABİ ÇOK ÖZLEDİM, bugün sitemlerle dostum...geri gel...ben sır tutarım!!!

DİNA K'AK'İ VA ĞURASEN!!!

bazı insanlar olümsüz olurlar...kazım koyuncu da onlardan biri!müziğinin evrenselliği güzelliği bir çok farklı kültürden insanı bir araya getirmeyi başardı.ne yazıkki çok ani ve zamansız terketti bizi...yaptığı müzikle ve sağlam kişiliğiyle sonsuza dek kalbimizde yaşayacak.

ŞAİR CEKETLİ ÇOCUK

Hep yükseklerde oldu yüreği
Bir kuş ömrüne koca bir dünyayı sığdırdı sevgisiyle
Ama dünya_______
Baş edemedi beklide bu isyanla
Bu inadına yaşama tutkusuyla
Şair ceketli çocuk__
Bir gece aynı masada
Uzakların____
Umutların nasılda elle tutulur kadar yakın olabildiğini
Her şeyin istemekle başladığını hissettirmişti
Umutlar ve özlemeler aynıydı
Aynı yere bakabiliyordu içimizdeki umut
Bütün enerjimizi Karadeniz den___
O hırçınlıktan alıyorduk
Bizim geldiğimiz yer
Karadeniz di
Yağmur idi
Hamsi idi
Dalgalar idi
Horon idi bir o kadar
Nasıl bir coşkuysa bu karanlıktan kocaman bir aydınlık doğuyordu
Bize inadına yaşamayı ve inadına baş etmeyi öğretmişti
Her şeye gücümüz yetiyordu oysa
O bitmeyen enerjiyi yine doğaya hediye ettik
Şair ceketli çocuk biliyor musun ki_______
Asiliğinden gelen asaletinin eksikliğini hep yaşayacağım
Ben___
Sesindeki gerçekte yüreğindeki isyanlar a aşığım
Yaşam bir isyandır aslında
Hep bir direniştir
Sürekli bir savaştır kendisiyle insanın
Yaşam aşktır özünde
Tutkudur
Yağmurdur___
Ağlamaktır sevdiğinin başucunda
Balığın yanında bildik bir kadeh rakıdır bazen
Zamanı unutmaktır bazen de
Özlemektir yaşam
Sevmektir bir o kadar_____
Yine de şair ceketli çocuk
Yaşamda her zaman bir şeyler eksik olacak derken
Kendini mi anlatmak istiyordun______
Eksik bıraktın evet_
Seni benimle buluşturan! olmayan kadere! selam olsun_____

melek