Bundan tam 34 yıl önce 6 Mayıs 1972 de 12 Mart faşizmi darağacına üç fidan gönderdi. 6 Mayıs günü Anadolu geleneğinde ve İslam inancında Hıdır ile İlyas Peygamberin buluştuğu gündür. Anadoluda bu gün doğanın yeniden canlanacağına inanılır ve bir bayram havasıyla kutlanır. 6 Mayısta genç kızlar gelecek için dilek tutar, kısmetlerin açılacağına, bereketin artacağına, hastaların iyileşeceğine inanılır. Ve küskünler barışır, aşıklar kavuşur o gün. Ve o gece sabaha karşı üç fidan Nurhak ve Kızılderede arkadaşlarıyla buluşur.

Bir çift güvercin havalansa
Yanık yanık koksa karanfil
Değil bu anılacak şey değil
Apansız geliyor aklıma

Tam 34 yıldır çocuklarımıza adınız veriliyor. Sizin yaşlarınızı aşmış halkların kardeşliğine koşan birçok Deniz, Mahir, Yusuf var bu ülkede. Onlar da çocuklarına adlarınızı veriyor.

Sevdiğim çiçek adları gibi
Sevdiğim sokak adları gibi
Tüm sevdiklerimin adları gibi
Adınız geliyor aklıma

Türkiye’nin en iyi okullarında okuyan bu gençler, tam bağımsız bir Türkiye için bir gece şafak sökmeden darağacına bıraktılar canlarını. Onlar hiçbir şahsi çıkar gözetmeden, emperyalizme ve kapitalizme karşı verdikleri mücadelede halka olan inanç ve sevgileri ile, eğilmeden dimdik onurla savaşıp ölüme gittiler. Ölümleri de yaşamları gibi destan oldu. Yargılandıkları suçlar anayasamızdan suç olmaktan çıkarıldı. O günün yasakları bu günün yasalı oldu. Söylemleri sağcısı ve solcusu herkesin dilinde bugün.

Rahat döşeklerin utanması bundan
Öpüşürken o dalgınlık bundan
Tel örgünün deliğinde buluşan
Parmaklarınız geliyor aklıma

Biraz sonra Ankara uyanacaktı. 6 Mayısı bekleyip sabırsızlananlar vardı. En güzel dilekleri ile sabırsız sabahı bekleyenler. Çocuklar için şenlik, gençler için umut, büyükler için bolluk, hastalar için şifa, dargınlar için barış olacaktı. Herkes gecenin sancısından habersiz sabaha hazır.

Neredeyse gün doğacaktı
Herkes gibi kalkacaktınız
Belki de daha uykunuz vardı
Geceniz geliyor aklıma

Aydınların, sanatçıların, siyasetçilerin, öğrencilerin, üniversitelerin gücü faşizme bir kez daha yenik düştü. İdamları önleme çabaları sonuçsuz kaldı. İlk duyan kadın sabahın alaca şafağına çığlık attı. Halk arkalarından ağıtlar yaktı. Doğan bebeler onların isimlerini aldı.

Bir çift güvercin havalansa
Yanık yanık koksa karanfil
Değil bu anılacak şey değil
Apansız geliyor aklıma

Şiir: Melih Cevdet Anday

Denizler uslanmaz -

Denizlerin boynuna geçirilen ip
Denizleri bir kez astıysa
milyon kez cellatlarını asmıştır
belki de..

Denizler için kırılan kalem
bir kez kırıldıysa Denizler için
milyon kez kıranların kalbine saplanmıştır
belki de..

Denizler için verilen karar
bir kez onandıysa Yargıtayda
milyon kez bozulmuştur halkın vicdanında
belki de..

Bilmez misiniz usanmadan dolduğunu denizlerin
dağlarımdan kopup gelen asi ırmaklarla
uslanmadan...
A.Uğur Olgar

Halkı için canlarını feda etmiş bu insanları saygıyla anıyor ve selamlıyorum.
Bir mesajlaı var ''çok yaşamak önemli değil ,önemli olan yaşadığın süre içerisinde iyi şeyler yapailmektir'' diye bu söz onların ,hangi amaç uğrunda yaşayıp öldüklerininde ifadesidir.
Evet belki az yaşadılar yaşatıldılar,ama geriye çok değerli miras bıraktılar bu mirasa sahip çıkamamak, saygısızlık, vurdumduymazlık, insan olma erdemine ulaşamamk demektir.
Sömürülmeye ,kapitalizmin ayakalrı altında çiğnenmeye razı olmak demektir amerikan emperyalizmine boyun eğmek hatta daha da ileriye gidip saygı duymak demektir.
Ben bu yaşananları görmedim.Daha 20 yaşındayım ama 20 sene içerisinde belkide o dönemde yaşamış kadar oldum.
Bana anlatılan her şeyde kendimi buldum ve devrim için doğduğumu anladım.
En büyük yardımcım da zamanında bizim için ölüme koşan bu insanlardı.
Bir kez daha saygıyla anıyor ve bıraktıkları mirasla selamlıyorum..


BU GÜNLER Kİ

İşte yüzleri ne kadar net
Dostunda düşmanında

Ve ilk kalkışı tozların doğacak fırtınada
Denizi coşturan dalganın ilk çaklanışı

Oy sancıya kurulan ten
Bir canı ortak taşımadaki deryalı nabız
Oy mer bir buluşmanın gözlerde parlayışı
Hesapsız hurdasız ileilen heyecan

Ve kusursuz çırpınışlarla
Hayata bağlanışın ilk atakları
Düpedüz,çarpa çarpa
Güneşin ve toprağın dostluğuyla,
Çoğalan vahşetin
Zulmüne, iğrençliğine karşı
Halka adanışın
İlk atakları

Artık
Pürüzsüz bakışımızdaki hüzün
Kaybedişten değil,
Acıylada olsa
Bayırlarındaki yuvalarından
Sıyrılarak uçan yavru kuşlarda
Coşkunun yaralarla bezenişidir

Onların kalbini öpüyoruz ağlayışlarda..

Nihat Behram 1971

bir şiirde benden

DENİZ

Kanar durur yüreğim
Deniz'le kucaklaşır
Deniz sever beni bilirim
Ağlarız ölürüz...
Ama ne yaş akar, ne kan dökülür
Bu kelimelerin çelişikliği kadar zordur
Anlamak yürek ister
Ve yürek cesaret işidir, ölümsüzdür
Deniz özgürlüktür
Kurtuluş
Kurtuluştan arda kalan bir el
Sallanırda inmek istemez yere
Belki hep aynı sözü tekrarlar
Hoşçakal Deniz
Hoşçakal Yarın...

çoruh(08zaza)

Emperyalizme karşı yüreklerini ortaya koyan ve yaşamlarını yitiren tüm devrimcilerinin anısı önünde saygıyla eğiliyorum.

BU KONU HAKKINDA ARTIK BİR ŞEY SÖYLEMEYECEĞİM!SADECE BİR ŞARKININ SÖZLERİNİ SİZLERLE PAYLAŞMAK İSTİYORUM.MÜZİKSİZ BELKİ BAZILARINA ANLAMSIZ GELEBİLİR.FAKAT DİNLEDİĞİNİZDE BENCE BU ANLAMSIZLIK YERİNİ SAYGIYA BIRAKACAK.(SEYDUNA TÜRKÜLERİ_ŞAHRUD_I // BU ALBÜMDE KAZIM KOYUNCUNUN DA SESLENDİRDİĞİ BİR PARÇA VAR:HAYAT!!)

MAYIS
ALDI BENİ GÖTÜRDÜLER ASMAYA..
GÖZLERİMDEN IŞIĞIMI KISMAYA..
YARINLARDAN UMUDUMU KESMEYE,
MEMLEKETTEN UMUDUMU KESMEYE,
YETMEDİ GÜÇLERİ GÜLÜMSER ÖLDÜM!

YETMEDİ GÜÇLERİ BAŞI DİK ÖLDÜM..
YURDUM TOPRAĞINA TOHUM SERPİLDİM..
ÖLSEM BİLE BİLİYORUM BOY VERDİM..
ÇİÇEKLENDİM DÖRT BİR YANDA YEŞERDİM..

TUTTULAR MAYIS'TA ASTILAR BENİ..
GAFLETTEN BAHARA EKTİLER TENİ..
ANADOLU TOPRAĞIDIR HER CANI,
ANADOLU TOPRAĞIDIR SEVDAYI,
KATMER KATMER AÇTIRIR HER BAHARDA!

ELLERİMİZ EMEĞİMİZDİR MAYIS..
ONURUMUZ KAVGAMIZLA AÇAR YAZ..
BE HEY SEFİL MAYISLAR'DA TUTMAZ YAS!!!
SEYDUNAYIM MAYIS AYI TUTMAZ YAS!!!
DENİZLER'CE GÜLÜMSERLER İNANLAR...
DENİZLER'CE ÇOĞALIRLAR ASLANLAR...

SÖZ-MÜZİK//TUNAY BOZYİĞİT

denizlerin idamını enver yoldaş okadar somut anlatmışkı,onun evrenseldeki yazısını eklemek istedim.


YAŞADIKÇA..........Enver Şat


Alışmamak, unutmamak gerek
Bu ülkenin yetiştirdiği pırıl pırıl yüreğe ve kafaya sahip üç fidanı bundan 34 yıl önce karanlık beyinli, emperyalizmin hizmetkârları idam sehpasına gönderdiler.
Deniz, Yusuf ve Hüseyin…
Öyle sıradan bir idam da değildi bu.
Önce Deniz’i çıkartıyorlar sehpaya.
Kemendi cellât çift ilmek yaptığı için denizin can vermesi 25 dakika sürüyor.
Yani işkenceyle katlediliyor Deniz.
Cellât kendisi mi düşündü çift ilmeği, yoksa ona başkası mı söyledi bilemiyorum. Ama her dinleyenin burkuluyor yüreği.
Deniz idam sehpasına çıkmadan önce savcının odasında oturduğu yerden görüyor darağacını. Belli ki korksun, ürksün istiyorlar asıl cellâtları.
Ama o korkusuzca çıkıyor sehpaya, son sözlerini yiğitçe haykırıyor ve kendisi deviriyor tabureyi…
Denizin idamını ve sloganlarını aynı odada bu kez Yusuf’a dinletiyorlar.
Ama o da korkmuyor, yiğitçe kucaklıyor ölümü.
İdam sehpasında korkusuzca haykırıyor son sözlerini.
Bu kez Hüseyin’e Yusuf’un idamını izlettiriyorlar aynı odada.
Hüseyin de aynı yüreklilikle kucaklıyor ölümü.
Son sözlerini haykırdıktan sonra, tabureye kendisi vuruyor tekmeyi ve cellâda bırakmıyor işi.
Bu olayı Halit Çelenk’ten her dinlediğimde ve kitaplarda, dergilerde her okuduğumda yüreğim öfkeyle ve acıyla dolar. Bir yumruk tıkar boğazımı nefesim kesilir.
Bu gençleri neden katlettiklerini açıklayamamışlardır gerçek cellâtları. Açıklayabileceklerini de sanmam.
Bugün denizlerin savundukları bağımsızlık, demokrasi ve toplumculuk sorunu hâlâ yakıcılığını koruyor.
Dünden daha fazla ihtiyacımız var onların mücadelesini yükseltmeye.
Çünkü emperyalizm daha da azgınlaştı. Mazlum halklar daha fazla baskı altında. Sömürü sınır tanımıyor artık.
Bağımsız bir ülke miyiz?
Egemenlik kimin?
Bu soruların yanıtıdır ki; üç fidan bugün üç çınar olmuş halkımızın gönlünde.
O nedenle binlerce çocuğun ismi yıllardır Deniz’dir, Yusuf’tur, Hüseyin’dir ülkemizde.
Alışamadık emperyalizme boyun eğilmesine.
Alışamadık sömürüye.
Alışamadık baskılara, kıyımlara.
Alışmamak gerek.
Çünkü alışmak ve unutmak, teslim olmak demektir karanlığa.
Ve hayat gösteriyor ki insana, önemli olan ne kadar yaşadığın değil, nasıl yaşadığındır.
6 Mayıs’ta bu yıl Erdal Öz de katıldı Deniz’lere.
Üç tane kırmızı gül koymak isterim Erdal Öz’ün tabutuna.
Çünkü bu mücadele “yeryüzü aşkın yüzü” oluncaya kadar sürecektir ülkemizde ve bütün dünyada.

---------------------------------------------------------------------- ----------

6 MAYIS 3 DARAĞACI

Zamani

O gün erken doğdu kıpkızıl güneş
Altı mayıs günü üç darağacı
Dağların başında tutuştu ateş
Altı mayıs günü üç darağacı

Toplandı katiller okundu ferman
Dalgalandı Deniz, kükredi Arslan
Çoktan bu ölüme hazırdı İnan
Altı mayıs günü üç darağacı

Çorak topraklarda tohum saçtılar
Ne korktular ne kavgadan kaçtılar
Gülerek ölüme kucak açtılar
Altı mayıs günü üç darağacı

Son bir defa haykırdılar dünyaya
Devam edin devam edin kavgaya
Cellat tekmeyle vudu sehpaya
Altı mayıs günü üç darağacı

Zamaniyim kırılacak bu çarklar
Zulüm yok olacak kurtulur halklar
Asırlar geçsede anılacaklar
Altı mayıs günü üç darağacı

ULAŞ'A AĞIT

Hele Ulaş'a Ulaş'a
Ulaş benzerdi güneşe
Ulaş kardaş can veriyor
Yüreğim düştü ateşe

Ulaş'ın elinde mavzer
Mavzeri türküye benzer
Bizimkiler böyle ölür
Böyle ölür bizimkiler

Tohumlar düştü toprağa
Karıştı yeşil yaprağa
Kurban olam kurban olam
Seni yaratan toprağa