|
Bu yazı İlhan Karaman'ın izni alınarak yayınlanmıştır.
*3 Haziran 2006 tarihi geldiğinde benim aklıma yine Nâzım Hikmet düşecektir kuşkusuz. Çünkü o gün yani 3 Haziran, onun, ölümünün 43. yıl dönümü. Gerçek yaşınınsa 104 olduğudur. Yani sonsuzluktaki yerinin ikinci bir yüzyılda da devam ettiğnin somut göstergesidir bu tarih.
*Yeryüzünün gelmiş geçmiş en büyük ve ölümsüz ozanlarının başını çekmektedir Nâzım Hikmet. Ben onu 10 yaşımda tanımıştım. Bundan tam 48 yıl öncesi, şiirlerini okuyarak, şiire sevdalanmıştım. Sonrası Vâlâ Nurettin'in "Bu Dünyadan Nazım Geçti" sini okuyunca, memleketim Hopa'nın bağrında tutsak olsa dahi böyle büyük bir ozanı konuk olarak kabul etmesi, hatta hemşehrisi olarak algılaması gerektiği adına sevinçlerime sevinç eklemiştim. Memleketimi, yani Hopa'yı evrensel boyutlara taşıyan büyük bir ozanla hemşehri olmayı her zaman gönülden istemiştim. Ben de bir ozan olarak, onunla olan akrabalığımı ozanlığımla pekiştirmiştim zaten. Ama gönlüm Hopa halkının da bu duyguyla kendini özdeşleştirip, Hopa'nın en görkemli bir yerine bir yontusunun, (Heykel) ya da bir büstünün dikilmesini herkesten çok istemişimdir. Hatta vatandaşlığa kabul edilerek mezarının dahi Hopa'da, örneğin Kente ve Moskova'ya bakan tepemsi bir yerde gömülmesini herkesin de onu uzaklardan görebileceği ve "Rüzgâra karşı yürüyen adam" silüetini taşıyan bir taşla ki, Moskova'daki taşıyla da olur, o, olmazsa bir çınarla da taçlandırılabilir pekâlâ diye hep gönlümden geçirmişimdir. Olursa da çok yakışacağıdır memleketime ve halkımıza. Geç kalmış bir sevgi olsa da bu...
*Evet değerli dostlar Nâzım Hikmet'i çok kimse, onun ozanlığını değil de siyasal görüşünden dolayı, sindiremese de içine, ulus olarak yetiştirdiğimiz en büyük değerlerimizden biridir kuşkusuz. Elbette bunu söylerken yazınımız adına ozanlığın evrenselliği adına söylemek istiyorum. Onun yurtseverliği su götürmez bir gerçeği içerir. Ona vatan haini deseler de çok yurtseverden daha da yurtseverdir. Şöyle ki:
*Onun Nijerya'ya "Asya Afrika Yazarlar Toplantısına" giderken söylediği bir sözü vardır ki, onun yurtseverliğini pekiştiren. Hem de canı pahasına. Uçak Türkiye semalarına girdiğinde, yanındaki adama söylediği şu söz, çok anlamlıdır. "Şu an bu uçağın burada düşmesini isterim. Çünkü ülkemin toprakları üzerinden geçiyoruz!!!!" sözü onun ne denli yurtsever olduğunu gösteriyor. Ölüm pahasına düşünülen bir sevgidir bu... Evet bu sevginin ölçüsünü ona vatandaşlığını geri vermek istemeyenlerin anlayacağı bir durum değildir!... Oysa o, evrensel kişiliğiyle dünya vatandaşıdır. Ama öz be öz Türk vatandaşı olduğu halde. Ona vatandaşlığını geri vermek istemeyenler utanmalıdırlar bu sözlerini okuduktan sonra. Bu sözler unutulmamalıdır.
*İşte 2006' nın üç Haziran'ında bence düşünülmesi gerekenler de bunlardır sanırım. Bu tarih, bir efsanenin tarihi olarak anımsanmalıdır daima diyor onu saygıyla cevgiyle anıyrum.
*Bir yontusu neden Hopa'ya dikilmesin ki?! Bu ona verilen bir değerin, geç kalmış bir teşekkürün hatırlanmış olmasıdır kanımca... Bunu başaran herkese de ben saygılar sunmak isterim elbette.
NÂZIM HİKMET ADINA
içimde yanıyorsa ozanlığın ateşi
dizelerimde heceleniyorsa adın
ve sana seslenebiliyorsam
ne mutlu bana
ne mutlu sana
ey koca usta
bugün dünden gelmedir
gidecek olduğu yarınlara
güzel günler görmek için
güzel sevmek için
senden kalan dizelerdir
ne mutlu bana
ne mutlu sana
ey koca usta
vatandaşlığını veremiyorlar
engelsinya onlara
oysa senin bıraktığın
dünya değil bu dünya
ama yüreklerde çırpıyorsun ya
o yeter bana
o yeter sana
ey koca usta
ilhan KARAMAN
|
