Bu dünya ne garip değil mi?
Yaşarken çok küçük bir çevrenin bildiği bir isimsiniz ama ölünce bir anda tüm ülke sizi tanıyor.
Kazım Koyuncu ismi, ölmeden önce kaç kişi için tanıdıktı ki?
“Karadenizli rakçı” sıfatı ile bir haftadır Türkiye gündeminde Kazım Koyuncu ismi üst sıralarda yerini aldı.
Televizyon programlar, köşe yazıları, haberler, anma toplantıları…
Kazım Koyuncu kendisi için böyle bir ölüm tasarlasa bile ancak bu kadar görkemli olabilirdi.
Bildiğim bir isim değildi Kazım Koyuncu.
Kim olduğunu ve ne yaptığını ölümünden sonra öğrendim.
Karadeniz lehçesi ile rock müzik yapıyormuş.



Şehadetine güvendiğim pek çok kişi sağlam referans verince, tüm bu haftanın ardından bende beliren düşünce tek oldu; Madem Kazım Koyuncu yaptıkları ile bu kadar büyük bir ilgiyi hak ediyordu, neden ölmeden önce, neden yaşarken, neden üretirken kuşatıcı takdirlere, iltifatlara boğulmadı?
Ölüm bir insana ancak bu kadar güzellik kadar, siz de öyle hissetmiyor musunuz?
Tüm Türkiye tanıyanı ve tanımayanı ile sizin için üzülüyor, dua ediyor, ardınızdan gözyaşı döküyor.
İyi de yaşarken şimdiki ilginin çok küçük bir parçası bile bu ülkenin üreten insanlarından neden esirgenir?
O ilgi, belki yüzlerce yıl sonra hala dillerden düşmeyecek bestelere de ilham kaynağı olabilirdi.
Sanatçıyı besleyen en önemli motivasyon kaynağı, eskilerin deyimi ile “marifet iltifata tabidir” atasözünün anlattığı şey değil mi?
Bugün üzüntü belirten, taziye sunan pek çok kişi eminim yaşarken Kazım Koyuncu ismi ile belki de rekabet duyguları nedeniyle barışık değildi.
Rekabet elbet kaçınılmaz bir durum ama üreten güzel insanlara yaşarken de önemli biri olduğunu hissettirmek gerekli değil mi?
Medyanın ilgisine gelince…

Harbiye Açıkhava’da konser vermeyi beklerken sahnede musalla taşına yatması ve görkemli bir kalabalıkla son yolculuğuna uğurlanması onu bu kadar popüler yaptı.
Bir de kanserden ölmesi ve bu ölümün içinde Çernobil kazasının parmağı olması ihtimali…
Eğer o muhteşem kalabalık olmasaydı, eğer kanserden ölmeseydi ve eğer Çernobil faktörü yüzünden tüm bir bölgeyi ilgilendirmeseydi Kazım Koyuncu böyle bir şöhreti ölümüyle yakalayamazdı.
Yanlış anlaşılmasın onun böyle bir derdi olduğundan değil, medyanın bu kadar neden geniş verdiğinden bahsediyorum.
Yakından tanıyanlardan öğrendiğime göre de devrimci bir kişilik, sol bir görüş sahibi, pek öne çıkmaktan hoşlanmayan, yaptıklarıyla görünmeyi tercih eden bir kişilik.
Saygı duydum gerçekten.
Bildiğim tek çalışması, bir zamanlar damaklarda oldukça hoş bir seyir zevki bırakan, Nejat İşler gibi bir yeteneği televizyon dünyasına kazandıran “Gülbeyaz” dizisinde gönül telimizi titreten Karadeniz nağmeleri.
O diziyi de, müziğini de çok sevmiştim.

Kazım Koyuncu adı her geçtiğinde “Karadenizli rakçı” diye anılıyor ama müzikal anlamda ne yaptığı ile ilgilenen pek yok gibi…
O yüzden, yaşarken hak ettiği ilgiyi belki ölünce kazandı ama bu ilgi keşke yaptığı müzikten kaynaklansaydı diye düşünmeden edemiyorum.
O zaman kalıcı, iz bırakan, zamanın yıpratamadığı bir isim olarak belleklerde yerini alırdı.
Ölümü Çernobil’i, kanseri, Karadeniz uşaklarını tartıştırdı ama bir tek müzik ıskalandı gibi görünüyor.
Zaten bakın buraya yazıyorum, bir iki hafta içinde Kazım Koyuncu ismi gündemden düşecek, birkaç dostunun zihnindeki hatıralarda, müziğine seven bir avuç hayranının dilinde kalacak..
Tabi ailesi ve sevenlerinin yüreğinde…
Ölümün getirdiği şöhret nasıl olur derseniz, tıpkı Kazım Koyuncu’nun ölümü gibi olur derim.



kanber@karakutu.com
[size=4][/size]

arkadaşlar sakın yanlış anlamayın ben bu yazıyı desteklemiyorum sadece yazıya olan tepkinizi merak ettik ondan dolayı

Öncelikle olaylara populer kültürün size açtığı pencereden baktığınız belli oluyor. Kazım Koyuncu'yu bilenler "Karadeniz lehçesi"nden öte laz ve hemşin halk ezgilerini rock yorumuyla zenginleştirdiğini -aslında yeniden ürettiğini- bunun dışında "Dinmeyen" adlı grubuyla "Sisler Bulvarı" albümünü yapyığını 90'lı yılların ortlarından beri bilirler.

Siz boşverin kimin ne şekilde andığını. Yüzbinlerce seveninin sahip çıktığı devrimci ruhlu sanatçının uğurlanuşını görmezden gelemezlerdi ve o şekilde oldu.

Kazım Koyuncu bireysel devrimini gerçekleştirmiş bi kişiydi ve öyle uğurlandı. Sevenleri de öyle hatılıyor.

Ernesto Gibi

"Biliyoruz
Bir yıldız yağmuruna tutulacağız
Toprak çökecek
Başımız dönecek, arkamızda seni bulacağız
"Hayde" diyeceksin Ernesto gibi
Gidelim
Yıldızların çok olduğu
Bir gökyüzü altına ... "

(Zuğaşi Berepe-Vamişkunan/Ernestostei

iason yazan:
Öncelikle olaylara populer kültürün size açtığı pencereden baktığınız belli oluyor. Kazım Koyuncu'yu bilenler "Karadeniz lehçesi"nden öte laz ve hemşin halk ezgilerini rock yorumuyla zenginleştirdiğini -aslında yeniden ürettiğini- bunun dışında "Dinmeyen" adlı grubuyla "Sisler Bulvarı" albümünü yapyığını 90'lı yılların ortlarından beri bilirler.

Siz boşverin kimin ne şekilde andığını. Yüzbinlerce seveninin sahip çıktığı devrimci ruhlu sanatçının uğurlanuşını görmezden gelemezlerdi ve o şekilde oldu.

Kazım Koyuncu bireysel devrimini gerçekleştirmiş bi kişiydi ve öyle uğurlandı. Sevenleri de öyle hatılıyor.

Ernesto Gibi

"Biliyoruz
Bir yıldız yağmuruna tutulacağız
Toprak çökecek
Başımız dönecek, arkamızda seni bulacağız
"Hayde" diyeceksin Ernesto gibi
Gidelim
Yıldızların çok olduğu
Bir gökyüzü altına ... "

(Zuğaşi Berepe-Vamişkunan/Ernestostei

katılmamak içten değil
kazım koyuncu pek tanınmıyordu ama suda vardı bir illet(tv illeti yada tekelci basın) kim daha fazla selülit gösterecek kim daha fazla firikikler verecek sevgililer edinecek
ve her şeyden öte insanlığı sadece gece eğlencelerinde avutan sosyeteyi bir ilahmış gibi evlerimize kadar sunan...
istemediğimiz halde yine izlemeye mecbur bırakıldığımız magazin aşk(onlara göre çok kolay) çöpçatan programları haberlerde bile veren bir tekelci medyamız oldukca daha cokca kazımlar tanınmaz
daha cok söylenir kim bu adam kim bu burnu uzun herif diyen
çünkü bizler artık birer kukla olmuşuz o tekelci medyasının onlar ne verirse bizler onları izlemekle mükellefiz başka şansımız yok
kaçmak bile yetersiz tv izleme ertesi gün gazetelrin manşetlerinde asılı durur caner ile tülin gazete okuma ertesi gün arkadaş arasında konuşulur kulak misafiri olursun gelin kaynana programlarına...
kazım yoldaş yaşadığı süre içerisinde bu tekelci medyanın kuklası olmdı
ve denizin dediği gibi
önemli olan çok yaşamak değil yaşadığı süre içerisinde çok şey yapabilmektir
ve kazım abimiz bunu yaptı şarkıların dizelerinden halkların kardeşliğini kurdu o çok istediğimiz kardeşliği
sevgi krallığı kurdu
ve şimdi tekelci medya kazım koyuncunun vefatından sonra bir rant peşine girdi...
tıpkı kapitalistlerin pazarda birbirlerini kemirmesi gibi
kazım abinin bir lafı vardıeğer ben bir gün magazin programlarına çıkarsam bilinki hayatla alay etmek için ordayımdır canım sıkıldığı için ordayım
ve şimdi kazım abi hayatla alay ediyor
o sürekli oyunu kurallarına göre oynayan hayat bu defa kazım abimizi oyun bozan ilan etti
ama bu oyunu bozacak daha çok insan var
oxoşkva do oropa şeni var ğurasen kazım didi cuma

Kazım Koyuncu dinliyorum dediğimde birkaç ay öncesine kadar açıkçası pek tanıyan olmadı.Ama şunu da söyleyeyim iyi ki o magazin programlarına çıkmamış,iyi ki gövde gösterisi yapmamış ve iyi ki GERÇEK BİR SANATÇI OLMUŞ..!İşte bu yüzden üzülmedim fazla.Can abim senin reklama ihtiyacın yok ki!Her zaman için yaptığın işlerin arkasındayım,bunun da olduğu gibi.Zaten diğerlerinin hali ortada...


UNUTMAM ASLA SENİ...

özür dilerim fakat bu yazıya katıldığımı söyleyemeyeceğim!!daaaaaaha önceki yazılarımda da dile getirdiğim gibi,elbette kazım koyuncunun adı ölümüyle bütün türkiyeye yayıldı.belki ölümünden sonra kaset satışları tavana vurdu,fakat bu durum,26 haziran 2005 tarihinde harbiye açıkhava tiyatrosunda yapılan törendeki kalabalıkla ilgili değildir!!kazım koyuncu bu dınleyıcı kıtlesını basın sayesınde kazanmamıstır!tam aksıne obasın önünde durmaktan hep kaçınmıştır!!

öyleki gülbeyaz dizisiyle gelen şöhretin yanlış anlaşılacağı korkusuyla,hayde^^ albümünün cıkısını bıle bır sene ertelemıstır!!!!kazım koyuncunun önceki konserleri de yenimelek konseri kadar görkemlidir,kalabalıktır!!

cenazedekı kıtle aslının yarısından azdır!cunku o donem okulların tatıl oldugu bir doneme rastlamaktaydı,bu nedenle istanbulda okuyan ögrenciler törene katılamamıslardır!


kazımın ulastıgı ınsanların kucuk bır parcası olan bu kalabalık
oraya kazımı gercekten sevdıgı ıcın gıtmıstır.bunun en büyük kanıtı acıkhavadakının ıkı katı kadar ınsanın dısarıda beklemesıdır!bu bı konser degıldı ve o sıcakta kazıma gercekten deger vermeyen hıckımse om kadar saat orada beklemezdı!!takıp edenler bılırler kı ılk kez boyle bınlerın bıraraya geldıgı bır yerde hıcbır torene katılan hıcbır unlunun yanına resım vb bırsey ıcın gıdılmemıs,hıcbır calıntı haberı duyulmamıstır!

cunku bu kalabalık gercek dostlardan ollusan bır kalabalıktır,ve gözyasının yetmedıgı yerde,yürekler aglamıstır!!

bu yuzden kazım koyuncu sevgısınden kımse suphe duymasın!!!lutfen objektıf olarak,goren gozlerle bakalım...

sevgiyle...,,,nurdish...,,,