"Bugün günlerden pazar / bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar" Bu dizeler ölümsüz ozan Nâzım Hikmet'e ait. Ve bu dizeleri dünya okuyor durmadan.
Bugün pazar ve ben bugün Cumhuriyet gazetesinde Kâzım'ı okudum yine. Kazımı okumakla sevindimse de Üzüldüm...
Hopanın eski Belediye binasına, yeni "sanat merkezine" Belediye Meclisince Kâzım'ın adının verilmesini isteyenlere karşı bir üyenin, bu güzel öneriye "karşı" duruşu sonucu tartışma doğmuş. Ve denmiş ki!..
"Bir türkü söylemekle sanatçı mı olunur?"
Pes doğrusu!.. Arkadaşım bir türkü de sen söyle de görelim, duyalım öyleyse!.. Burada Kâzım'ın bir türkü okuması değil amaç. Onun devrimci bir kişiliğe sahip bir sanatçı olmasıdır aslında. Devrimciler dünyanın her yerinde gericilerce horlanmıştırlar!.. Devrimleri, devrimcileri sevmezler bu türler... Karanlıklar onlar için ehvendir.Karanlılara alışıktır gözleri onların.
Peki ben de o şahsa sormak isterim? "Hey arkadaş yaşamında sen bir türkü okudun mu hiç? Türkünün ne olduğunu bilir misin?"
Kâzım kısacık ömründe yapacağını yaptı. Milyonların sevgisini kazandı. Ya sen ne yaptın arkadaş?.. Doğru sen de yaptın... Düşüncen doğrultusunda halkın sevdiği bir sanatçıya karşı çıktın. Taş attın... Ve karşı çıkmakla kendini gösterdin ve senden söz ediyoruz baksana. Ama sen yarın değişen iktidarlarla unutulup gideceksin ve fakat Kâzım'ın adı sonsuza dek yaşayacaktır. Çünkü "türkü yakanlar" ölümsüz kalacaklardır. Bu böyledir ve böyle biline...
Sağolsun başkan da eski Belediye binasını restore ettirerek binayı sanat merkezine dönüştürerek buranın Adının da "Kâzım Koyuncu Sanat Merkezi" olmasını istemiş. Ne güzel değil mi? Hopa'lılar, Hopa'lı sanatçılara sahip çıkarsa Hopa'nın evrensel değerde bir kent olduğunu görür. Çünkü Nâzım Hikmet'te bunu Hopa da mapus yatarken görmüş ve Hopa'yı evrenselleştirmişti. Bu şahıs çıkıp ta Nâzım Hikmet için de bunu söyleyebilir mi? Hiç sanmam.
Elbette ki, Kâzım bunu duyabilse çok üzülürdü. Adına babası üzülmüş yeteceği kadar. Kimsenin bu babayı üzmeye hakkı da yoktur... Aslında ben bu tür işlerin, yani sanatçılar yaşarken adının bir yerlere verilmesini isterim. Ama sanatçı ruhunda bunlar yansıtılmaz. Halkın bunu değerlendirmesi gerekir. Kişiliğin özünde bu vardır zaten. Kâzım'ın özü de budur...
Kâzım sesiyle, kişiliğiyle yaşıyor. Hemde kutsanarak, sevilerek, yürekten duyularak, Hopa'sına yaptığı ölümsüz katkılarla!.. Sonsuza dek te yaşayacak...
Hey arkadaşım, sanata, sanatçıya sözlerinle taş koyma, çamur atma. Gücün varsa yağan yağmurlarda biriken sulara bir taş bırak ta çocuklar, insanlar geçsin üstünden. Bu senin için daha hayırlı olur.
Kâzım yaşıyor, daha çok yaşayacak. Ama sen öldükten sonra unutulup gideceksin... Çünkü sanat ve sanatçılar her daim ölümsüzdürler....
İLHAN KARAMAN

Bu yazıya diğer forumda da cevap vermiştim şimdi tekrar veriyorum.
Kazım Koyuncu sanatçı yanından önce büyük bir devrimcidir.
Halkların kardeşliği için ölmüştür.İpini sapını koparmış kendini bilmezlerin sözlerine mezarının toprağını bile oynatmaz.
Bir insan kaybediyoruz bir devrimci bir usta.
Bize düşen arkasından bıraktığı kavgasını devam ettirmek ve haksızlıklara karşı ayakta kalabilmeyi başarabilmektir...
O'nu saygıyla anıyor,yatağından bizi selamladığı için teşekkür ediyorum.

Çok doğru yazmışsın... artı olarak ekleyebileceğim tek laf bile yok..

Teşekkürler
Söyleyebildiklerimi söyledim sadece.
Bu konu hakkında sessiz kalmak olmazdı.
Hoşçakal....

Katılıyorum çoruh kardeşim,böyle gerici zihniyetler Che İçin de ipini koparmış,sahte kahraman demişlerdi.Hiç kulak asmamak lazım sırf muhalefet olsun diye konuşmuş o şahıs.Kazım sanatçıydı,ozandı,devrimciydi herşeyden önce adam gibi adamdı.Mekanı cennet olsun.Onu hiç unutmayacağız,ona bu haksızlıkları yapanları da unutmayacağız hele çernobilden sonra pis pis sırıtıp milletin önünde çay içenleri hiç unutmayacağız

25 haziranda Hopa yoğun bir gün yaşayacak.Kısmetse bizlerde o yoğunluğun içinde olacağız.
Peki dışardan bakanlar ne diyecekler bu duruma hiç düşündünüz mü?
Yine sanatçı kelimesini kavramadan sokağa çıkan birileri
boş sözler savuracaklardır etrafa.Buna fırsat vermeyelim.Sesimizi öyle bir çıkaralım ki, hiç bir dış unsur bize karşılık veremesin.
Bazen insan konuşmadan,bağırmadan da çığlık atabilir.
Sol yanınızı yoklayın en konuşkan ağzınız orda..
Hoşçakalın...